Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων
Facebook
πηγή: ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

ΜΠρΣερρών 221/2013 [Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων](παρατ. Αθ. Κρητικός)

Ο Ν 3869/2010 ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των ειδικών ρυθμίσεων των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Συνεπώς γι’ αυτές εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των άρθρων 62 του Ν 2214/1994 και 25 του Ν 3867/2010 ως ειδικότερες. Οι μη εξυπηρετούμενες οφειλές προς το ΤΠΔ τυγχάνουν ειδικών ρυθμίσεων και εφόσον ο οφειλέτης επιθυμεί ρύθμιση και της οφειλής αυτής μπορεί να ζητήσει από το ΤΠΔ να υπαχθεί στις ευνοϊκές ρυθμίσεις του άρθρου 25 του Ν 3867/2010. Η οφειλέτης εκκαλούσα υποβάλλει με τις προτάσεις επί της εφέσεώς της, το αίτημα να μειωθεί το ποσοστό των υποχρεωτικά εκχωρούμενων εκάστοτε τακτικών μηνιαίων απολαβών, που παρακρατείται από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το ΤΠΔ από τη μισθοδοσία της για την περίπτωση που το δικαστήριο θα εξαιρέσει από τη ρύθμιση τις οφειλές της σε αυτά. Απόρριψη σχετικού αιτήματος ως απαράδεκτου και αλυσιτελώς προβαλλόμενου. Απόρριψη της έφεσης στο σύνολό της.

Διατάξεις: άρθρα 525 ΚΠολΔ, 1-6, 8, 9 Ν 3869/2010, 62 Ν 2214/1994, 25 Ν 3867/2010

[...] Η κρινόμενη έφεση της αιτούσας κατά της με αριθμό 44/2012 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Σερρών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την εκούσια δικαιοδοσία, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 17, 495 επ., 511, 513 παρ. 1β, 516, 517, 518 παρ. 2, 734 παρ. 3 ΚΠολΔ), καθώς από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει η επίδοση της εκκαλούμενης, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται τέτοια επίδοση, από τη δημοσίευση δε αυτής μέχρι την άσκηση της κρινόμενης έφεσης δεν έχει παρέλθει τριετία. Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί, κατά την ίδια διαδικασία, το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Όπως προκύπτει από την υπ’ αριθμ. 1222Γ/28.10.2012 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιά Σταυρούλας Μανωλάκου, την οποία προσκομίζει και επικαλείται η εκκαλούσα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης έφεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση για τη δικάσιμο της 11ης.12.2012, οπότε και αναβλήθηκε η εκδίκαση της υπόθεσης για τη σημερινή δικάσιμο, επιδόθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμους στην δεύτερη εφεσίβλητη. Η τελευταία-όμως δεν εμφανίσθηκε στη. δικάσιμο αυτή κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου. Ως εκ τούτου πρέπει να δικαστεί ερήμην (άρθρο 271 παρ. 1 και 2 εδ. β’ ΚΠολΔ), αφού, επί αναβολής της συζήτησης στην οποία έχει κλητευθεί ο εναγόμενος, δεν απαιτείται νέα κλήση αυτού προς εμφάνιση στη νέα δικάσιμο και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο, κατ’ άρθρο 226 παρ. 4 εδ. γ’, δ’ ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται και στην δίκη ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου (άρθρ. 498 παρ. 2 εδ. β ΚΠολΔ, βλ. ΕφΑθ 5454/1994 Αρμ 1995,366, ΕφΑθ 2926/1990 Δ 22,252), καθώς ισχύει ως κλήτευση.

Με τη με αριθμό κατάθεσης 86/2011 αίτηση της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Σερρών, η αιτούσα και ήδη εκκαλούσα, επικαλούμενη έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών της προς τις καθ’ ων και ήδη εφεσίβλητες, ζητούσε τη ρύθμιση του συνολικού ως άνω χρέους της, με εξαίρεση της κύριας κατοικίας της, κατά τις διατάξεις του Ν 3869/2010, λαμβανομένης υπόψη της οικογενειακής και περιουσιακής της κατάστασης, με σκοπό την απαλλαγή της απ’ αυτό. Η εκκαλουμένη απόφαση έκρινε την αίτηση επαρκώς ορισμένη, παραδεκτή και νόμιμη (άρθρ. 1, 4, 5, 6 παρ. 3, 8 και 9 Ν 3869/2010) μόνο ως προς την πρώτη εφεσίβλητη («ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ»), ενώ απέρριψε αυτήν καθ’ ο μέρος αφορούσε την δεύτερη και το τρίτο εφεσίβλητους. Περαιτέρω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αίτηση της εκκαλούσας και ως ουσιαστικά βάσιμη, καθόρισε δε την επί τετραετία μηνιαία καταβολή της αιτούσας-εκκαλούσας προς την ανωτέρω πρώτη καθ’ ης και ήδη εφεσίβλητη τράπεζα στο ποσό των 150 ευρώ, της τετραετίας αρχομένης από την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα μετά την κοινοποίηση της εκκαλουμένης απόφασης προς την αιτούσα, εξαίρεσε από την εκποίηση την κύρια κατοικία της αιτούσας, όρισε εκκαθαριστή και διέταξε την εντός προθεσμίας εκποίηση δύο ακινήτων της αιτούσας. Επιπλέον, επέβαλε στην αιτούσα και ήδη εκκαλούσα την υποχρέωση να καταβάλει στην πρώτη καθ’ ης-εκκαλούσα, για τη διάσωση της πρώτης κατοικίας της το υπόλοιπο ποσό της απαίτησής της (που θα προκύψει μετά την καταβολή των δόσεων των 150 ευρώ μηνιαίως επί τετραετία και την διανομή του τιμήματος της εκποίησης των ανωτέρω ακινήτων) εντός χρονικού διαστήματος δεκαπέντε ετών, με έναρξη της καταβολής των μηνιαίων δόσεων από την 1η.7.2016, ήτοι τέσσερα έτη μετά τη δημοσίευση της εκκαλουμένης απόφασης, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με κυμαινόμενο επιτόκιο, που ισχύει κατά το χρόνο αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η εκκαλούσα με την υπό κρίση έφεση της και για τους λόγους που περιέχονται σ’ αυτή, παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη απόφαση. Περαιτέρω, ζητεί να υποχρεωθούν οι εφεσίβλητες στη δικαστική της δαπάνη και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας. Ωστόσο, το τελευταίο αίτημα της περί δικαστικής δαπάνης είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο δεδομένου ότι δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται κατ’ άρθρο 8 παρ. 6 του Ν 3869/2010.

Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 62 του Ν 2214/1994 για την εξυπηρέτηση και ασφάλιση των χορηγούμενων από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για την απόκτηση πρώτης κατοικίας από δημόσιους υπάλληλους και συνταξιούχους, κάθε δανειζόμενος υποχρεούται να εκχωρήσει υπέρ του δανειστή α)…, β) μέχρι τα 6/20 της κανονισθησόμενης κύριας και επικουρικής συντάξεως του και όλων των μερισμάτων και άλλων παροχών, που τακτικά λαμβάνει από τα ασφαλιστικά του ταμεία. Η παραπάνω εκχώρηση είναι ισχυρή, καταργούμενης κάθε άλλης αντίθετης γενικής ή ειδικής διάταξης. Σύμφωνα δε με το άρθρο 25 παρ. 6 του Ν 3867/2010, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων μπορεί ύστερα από αίτηση του υπόχρεου μπορούν να καθορίζονται όροι εξυπηρέτησης, επί μέρους συμφωνίες των δανειακών συμβάσεων και η διευθέτηση των τόκων υπερημερίας των μη κανονικά εξυπηρετούμενων οποιουδήποτε είδους δανειακών συμβάσεων, που έχει χορηγήσει προς φυσικά πρόσωπα το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Με τις παραπάνω, ειδικές για το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων διατάξεις, ορίζεται εκ του νόμου εκχώρηση, κατά τα ποσοστά, που αναφέρονται, επί των αποδοχών του δανειολήπτη για την εξόφληση του δανείου και η διαδικασία ρυθμίσεως των μη κανονικά εξυπηρετούμενων δανείων, που έχει χορηγήσει το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Ο νόμος 3869/2010 ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των παραπάνω ειδικών ρυθμίσεων των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Συνεπώς για τις τελευταίες εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις των άρθρων 62 Ν 2214/1994 και 25 N 3867/2010 ως ειδικότερες.

ΙΙ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρ. 62 παρ. 8 του Ν 2214/1994 οι πάσης φύσεως εξασφαλίσεις υπέρ του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων και οι λοιποί ειδικοί όροι χορήγησης στεγαστικών δανείων από αυτό σε δικαιούχους, που προβλέπονται από το παρόν και τις λοιπές διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, ισχύουν για όλα τα τοκοχρεολυτικά δάνεια του στεγαστικού τομέα με σκοπό ιδίως την απόκτηση, ανέγερση, αποπεράτωση, επέκταση και επισκευή κατοικίας που χορηγούνται ή έχουν ήδη χορηγηθεί πριν από την εφαρμογή του παρόντος».

Στην προκειμένη περίπτωση η εκκαλούσα ισχυρίζεται με τον πρώτο λόγο της εφέσεώς της ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα δέχθηκε ότι οι οφειλές της αιτούσας προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων εξαιρούνται της ρύθμισης οφειλών που προβλέπει ο Ν 3869/2010 διότι α) οι οφειλές προς το ανωτέρω Ταμείο δεν εξαιρούνται ρητώς του ανωτέρω νόμου και β) διότι τα εν λόγω δάνεια προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων δεν αφορούν την απόκτηση της πρώτης κατοικίας της αλλά την επισκευή της και συνεπώς έπρεπε να συμπεριληφθούν στην απόφαση διευθέτησης των οφειλών της. Ο ανωτέρω λόγος εφέσεως παραδεκτά προβάλλεται, πλην όμως είναι απορριπτέος ως νόμω αβάσιμος σύμφωνα με τα ανωτέρω αναφερόμενα στη υπό στοιχείο Ι μείζονα δεδομένου ότι οι εξυπηρετούντες οφειλές προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων τυγχάνουν ειδικών ρυθμίσεων. Εφόσον δε η αιτούσα εκκαλούσα επιθυμεί ρύθμιση και της οφειλής της αυτής μπορεί να ζητήσει από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων να υπαχθεί στις ευνοϊκές ρυθμίσεις του άρθρου 25 του Ν 3867/2010. Περαιτέρω, νόμω αβάσιμος τυγχάνει και ο ισχυρισμός περί διαφοροποίησης του νόμου στην περίπτωση κατά την οποία τα δάνεια αφορούν σε επισκευή της κατοικίας δεδομένου ότι όπως διαφαίνεται στην υπό στοιχείο ΙΙ μείζονα οι ειδικές ρυθμίσεις του άρ. 62 του Ν 2214/1994 αφορούν και στην δανειοδότηση της επισκευής κατοικίας.

Με τον δεύτερο λόγο εφέσεώς της η εκκαλούσα ισχυρίζεται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο καθώς δέχθηκε ότι οι οφειλές της αιτούσας προς το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο εξαιρούνται της ρύθμισης οφειλών που προβλέπει ο Ν 3869/2010 και συνεπώς έπρεπε να συμπεριληφθούν στην απόφαση: διευθέτησης των οφειλών της. Ο ανωτέρω λόγος εφέσεως παραδεκτώς προβάλλεται πλην όμως είναι απορριπτέος ως μη νόμιμος διότι σύμφωνο με το αρ. 19 του Ν 2322/1995 (ΦΕΚ A’ 143) οι ρυθμίσεις του άρθρου 62 του Ν 2214/1994 «Αντικειμενικό σύστημα φορολογίας εισοδήματος και άλλες διατάξεις (ΦΕΚ Α’ 75) ισχύουν και στο Ταχυδρομικό. Ταμιευτήριο και συνεπώς εφόσον … η αιτούσα-εκκαλούσα επιθυμεί ρύθμιση και της οφειλής της αυτής μπορεί να ζητήσει από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων να υπαχθεί συς ευνοϊκές ρυθμίσεις του άρθρου 25 του Ν 3867/2010.

Με τον τρίτο λόγο εφέσεώς της η αιτούσα-εκκαλούσα ισχυρίζεται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και συγκεκριμένα αξιολογώντας εσφαλμένα το αποδεικτικό υλικό έκρινε α) ότι η ίδια δύναται να καταβάλλει το ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως προς την πρώτη εφεσίβλητη «ΤΡΑΠΕΖΑ Π. ΑΕ», ενώ στην πραγματικότητα οι οικονομικές της δυνατότητες της είναι πενιχρές λόγω των αυξημένων της προσωπικών εξόδων και β) ότι η εμπορική αξία του ακινήτου της πρώτης κατοικίας της ανέρχεται στο ποσό των 80.000 ευρώ, ενώ στην πραγματικότητα η εμπορική αξία του ακινήτου ανέρχεται στο ποσό των 45.000 ευρώ. Ο ανωτέρω λόγος εφέσεως είναι παραδεκτός και νόμιμος και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

Από την επανεκτίμηση της ένορκης καταθέσεως του μάρτυρος της αιτούσας-εκκαλούσας και της ανωμοτί κατάθεσης του ίδιου του αιτούντος που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, από όλα τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου έγγραφα και όσα προσκομίζονται παραδεκτώς, κατ’ άρθρο 529 του ΚΠολΔ, στο παρόν Δικαστήριο αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η αιτούσα είναι 44 ετών (γεννηθείσα το έτος 1969), διαζευγμένη, μητέρα δύο ενήλικων τέκνων, 25 και 26 ετών και εργάζεται ως νοσηλεύτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών. Οι μηνιαίες αποδοχές της ανέρχονται μετά από αλλεπάλληλες περικοπές στο ποσό των 1.125 ευρώ. Από το ποσό αυτό παρακρατείται μηνιαίως το συνολικό ποσό των 500,55 ευρώ (βλ. τη βεβαίωση αποδοχών μηνός Νοεμβρίου έτους 2012) για την εξυπηρέτηση των δανείων της αιτούσης από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ποσό 273,33 ευρώ) και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (ποσά 112,03 + 115,19 ευρώ) και οι καθαρές αποδοχές της αιτούσας-εκκαλούσας ανέρχονται στο ποσό των 623,18 ευρώ. Άλλη πηγή εισοδήματος δεν διαθέτει η αιτούσα πλην του μισθού της. Οι οικογενειακές δαπάνες της αιτούσας-εκκαλούσας περιορίζονται σ’ αυτές που απαιτούνται για την ικανοποίηση των βιοτικών της αναγκών καθώς δεν αποδείχθηκε οικονομική εξάρτηση των υιών της, 24 και 25 ετών αντίστοιχα, από την ίδια. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι ο ένας εξ αυτών εργάζεται και αποκερδαίνει το ποσό των 400 ευρώ μηνιαίως (βλ. την κατάθεση του μάρτυρος ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου). Όπως αποδεικνύεται από τις προσκομιζόμενες από την ίδια ιατρικές γνωματεύσεις ιδιωτών ιατρών πάσχει από υποθυροειδισμό και αμφοτερόπλευρο λεμφοοίδημα (βλ. σχετ. υπ’ αριθμ. 15 και 16) για την αντιμετώπιση των οποίων πρέπει να υποβάλλεται αφενός μεν σε βιοχημικές εξετάσεις ανά 6μηνο, αφετέρου, δε, σε φυσικοθεραπείες. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε το ακριβές κόστος αυτών των ενεργειών, ούτε και ο ισχυρισμός της αιτούσας εκκαλούσας ότι οι εν λόγω ιατρικές ενέργειες δεν καλύπτονται από τον φορέα υγειονομικής περίθαλψης της (ΕΟΠΥΥ). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η αιτούσα-εκκαλούσα έχει στην κυριότητά της μία ισόγεια κατοικία εμβαδού 60 τ.μ. η οποία βρίσκεται επί οικοπέδου εκτάσεως 628 τ.μ., στον Λευκώνα Σερρών, το οποίο απέκτησε δυνάμει του υπ’ αριθμ. 897/2004 συμβολαίου αγοραπωλησίας του συμβολαιογράφου Ι. Λ., νομίμως μετεγγεγραμμένου στο Υποθηκοφυλακείο Σερρών στον τόμο 1720 και με αύξοντα αριθμό 104. Η εμπορική αξία του εν λόγω ακινήτου (κατοικίας και οικοπέδου) ανέρχεται στο ποσό των 80.000 ευρώ λαμβανομένων υπόψη α) της παλαιότητας της κατοικίας (κτίσμα προ του έτους 1955 με εμπορική αξία 365 ευρώ/τ.μ., σύμφωνα με τις εκθέσεις εκτιμήσεως του ακινήτου που προσκομίζουν οι διάδικοι η τιμή κυμαίνεται μεταξύ 350 και 380 ευρώ/τ.μ.), β) της περιοχής στην οποία βρίσκεται το οικόπεδο και η οποία είναι οικιστική (αξίας περίπου 100 ευρώ/τ.μ.), γ) του εμβαδού της, δ) της αρτιότητας του οικοπέδου (400 τ.μ. σύμφωνα με την από 16.05.2012 πραγματογνωμοσύνη του πολιτικού μηχανικού Φ. Δ. την οποία προσκομίζει η εκκαλούσα- αιτούσα), ε) του συντελεστή δόμησης της περιοχής και στ) των συνθηκών που επικρατούν στην αγορά ακινήτων λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθώς εκτίμησε το προσκομιζόμενο αποδεικτικό υλικό και δέχθηκε ότι η εμπορική αξία του ανωτέρω ακινήτου ανέρχεται στις 80.000 ευρώ, απορριπτομένου ως ουσία αβάσιμου του σχετικού λόγου εφέσεως. Η ανωτέρω κατοικία αποτελεί την κύρια κατοικία της αιτούσας-εκκαλούσας, ωστόσο το τελευταίο διάστημα παρουσιάζει προβλήματα υγρασίας και συγκεκριμένα τριχοειδή ανοδική υγρασία με αποτέλεσμα να καθίσταται ακατάλληλη προς κατοίκηση αν δεν επιδιορθωθεί. Η αιτούσα-εκκαλούσα ισχυρίζεται ότι το κόστος επιδιόρθωσης ανέρχεται στο ποσό των 6.000 ευρώ, ποσό κατά το οποίο θα πρέπει και να μειωθεί η εμπορική αξία του ακινήτου. Προς επίρρωση του ανωτέρω ισχυρισμού της προσκόμισε ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου την από 16.5.2012 πραγματογνωμοσύνη του πολιτικού μηχανικού Φωταρούδη Δημήτριου στην οποία διαπιστώνεται η ύπαρξη του προβλήματος και η ανάγκη επιδιόρθωσης, ωστόσο ουδόλως αναφέρεται το κόστος επισκευής, το οποίο η εκκαλούσα αποτιμά σε 6.000 ευρώ αλλά δεν αποδεικνύεται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο. Σημειωτέον ότι ενώ στην ανωτέρω πραγματογνωμοσύνη αναφέρεται ότι αυτή συνοδεύεται από φωτογραφίες, που απεικονίζουν την υγρασία και την έκταση του προβλήματος, οι τελευταίες δεν προσκομίζονται, και κατά συνέπεια ορθώς δεν ελήφθη υπόψη ο σχετικός ισχυρισμός από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ως αναπόδεικτος. Περαιτέρω, η εκκαλούσα-αιτούσα μισθώνει από τον Νοέμβριο του έτους 2012 ένα διαμέρισμα επί της οδού Φιλώτα 14 στην πόλη των Σερρών έναντι μισθώματος 230 ευρώ μηνιαίως στο οποίο συνοικεί με τους υιούς της (βλ. το από 20.10.2012 μισθωτήριο όπου περιγράφονται οι χώροι ως εξής: 3 υπνοδωμάτια, σαλοτραπεζαρία, κουζίνα, λουτρό και WC). Ωστόσο, το εν λόγω μίσθωμα δεν επιβαρύνει καθ’ ολοκληρία την ίδια αλλά μόνο κατά το 1/3, ήτοι κατά το ποσό των 76,86 (=230:3) ευρώ δεδομένου ότι καλύπτει τις στεγαστικές ανάγκες και των δύο ενήλικων τέκνων της τα οποία είναι αυτοδύναμα και μπορούν να καλύψουν μέρος του μισθώματος έστω και υποαπασχολούμενα. Κατόπιν των ανωτέρω, ορθώς το πρωταβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε ότι λαμβανομένων υπόψη των βασικών προσωπικών της αναγκών και της οικονομικής της κατάστασης εν γένει το προς διάθεση στην πρώτη εφεσίβλητη-καθής η αίτηση πιστώτρια της ποσό ανέρχεται στο ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως, απορριπτομένου επί της ουσίας του σχετικού λόγου εφέσεως. Η εκκαλούσα-αιτούσα υποβάλλει με τις προτάσεις επί της εφέσεώς της, το αίτημα να μειωθεί σε 3/10 το ποσοστό των υποχρεωτικά εκχωρούμενων εκάστοτε τακτικών μηνιαίων απολαβών, το οποίο παρακρατούν το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων από τη μισθοδοσία της για την περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο θα εξαιρέσει από τη ρύθμιση τις οφειλές της προς το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Το εν λόγω αίτημα απαραδέκτως (σύμφωνα με το αρ. 525 ΚΠολΔ) και αλυσιτελώς προβάλλεται ενώπιον του παρόντος δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου δεδομένου ότι προβάλλεται το πρώτον στην κατ’ έφεση δίκη αλλά και επί της ουσίας είναι αναρμόδιο ως όργανο να προβεί στην ανωτέρω ρύθμιση. Κατά συνέπεια μετά την εξέταση και απόρριψη όλων των λόγων εφέσεως πρέπει να απορριφθεί η έφεση στο σύνολό της ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος από την εκκαλούσα παραβόλου ύψους 200 ευρώ στο δημόσιο ταμείο κατ’ άρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ (όπως αυτή προστέθηκε με το άρ. 12 παρ. 2 του Ν 4055/2012), ενώ δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 του Ν 3869/2010, η οποία τυγχάνει εφαρμογής και στη δευτεροβάθμια δίκη. [...]

Παρατηρήσεις

Η οφειλέτρια με αίτησή της στο αρμόδιο δικαστήριο ζήτησε την υπαγωγή στις ρυθμίσεις του Ν 3869/2010 των χρεών της έναντι των μετεχόντων πιστωτικών ιδρυμάτων, ήτοι της αναφερόμενης στην αίτηση τράπεζας, του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου και του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Το επιληφθέν της αιτήσεως Ειρηνοδικείο ως πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι τα έναντι του δευτέρου και τρίτου των άνω πιστωτικών ιδρυμάτων χρέη της αιτούσας δεν υπάγονται στη ρύθμιση του Ν 3869/2010 γιατί διέπονται από ειδικές διατάξεις. Εναντίον της άνω κρίσεως του Ειρηνοδικείου ασκήθηκε έφεση από την αιτούσα παραπονούμενη κατά τούτο για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου. Τελικά και το δευτεροβάθμιο δικαστήριο συμφωνώντας με το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμο το σχετικό λόγο εφέσεως επικυρώνοντας κατά τούτο την πρωτοβάθμια απόφαση.

Η κρίση της δημοσιευόμενης αποφάσεως εστιάζεται στην ερμηνευτική παραδοχή ότι καθόσον αφορά το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων για τα χορηγούμενα από αυτό προς δημοσίους υπαλλήλους δάνεια και τον τρόπο εξυπηρετήσεώς τους ισχύουν ειδικές διατάξεις που περιλαμβάνονται στα άρθρα 62 του Ν 2214/1994 και 25 παρ. 6 του Ν 3867/2010. Ο νόμος 3869/2010, κατά τη δημοσιευόμενη απόφαση, ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των παραπάνω ειδικών ρυθμίσεων, οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν.

Αθανάσιος Κρητικός,

Αντιπρόεδρος ΑΠ, ε.τ.

Πηγή: ΕφΑθ 2/2014, 189


Ικανοποίηση ηθικής βλάβης για ιατρικά και νοσοκομειακά σφάλματα και παραλείψεις
Δικαστική Δικαίωση για έγκυο και νεογνό που υπεβλήθησαν σε εσφαλμένη θεραπευτική αγωγή που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική κατάτασταση της υγείας τους εξαιτίας σειράς εσφαλμένων ιατρικών και νοσοκομειακών ενεργειών και παραλείψεων. Εσφαλμένη διάγνωση εξετάσεων και παράλειψη διενέργειας συμπλη ...
Δικαστικη απόφαση που δικαιώνει καταναλωτή για παράνομες τηλεφωνικές κλήσεις από τηλεφωνικό πάροχο κατά παραβίαση του Μητρώου 11
Κατόπιν επανειλημμένων παρανόμων κλήσεων από τηλεφωνικό πάροχο, καταναλωτής απευθύνθηκε στο γραφείο μας προκειμένου να αιτηθεί δικαστική προστασία για την παραβίαση των δεδομένων του προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής του ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών κατά επανειλημμένη παράβαση ...
Α.Π. 462/2014 Υποχρέωση του εργοδότη να αποδώσει στον εργαζόμενο τον πλουτισμό, επί άκυρης σύμβασης εργασίας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 3, 174, 180, 904 & 908 ΑΚ προκύπτει ότι επί επί παροχής εργασίας υπό άκυρη σύμβαση, ο εργοδότης υποχρεούται ως καθιστάμενος αδικαιολόγητα πλουσιότερος, στην απόδοση της ωφέλειας που αποκόμισε (από την εργασία του μισθωτού) η οποία συνίσταται σε ...
220/2014 Eιρηνοδικείο Αθηνών (ν. 3869/2010: Η προηγούμενη άσκηση εφέσεως της αιτούσας δεν δημιουργεί απαράδεκτο της αίτησης μεταρρύθμισης
EΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΑΘΗΝΩΝ 220/2014   (Άρθρα 758 Κ.Πολ.Δ., 8 & 4 ν. 3869/2010)   Αίτηση υπερχρεωμένου φ.π. για ρύθμιση οφειλών και απαλλαγή. Καθορισμόςαπό το Δ/ριο μηνιαίων επί τετραετία καταβολών, μεταγενέστερη επιδείνωση της εισοδηματικήςκατάστασης της αιτούσας, τροποποίηση της απόφασης ...
Ανάκληση απαλλοτρίωσης – Επιστρεπτέα αποζημίωση – Εφαρμοστέο νομικό καθεστώς
ΣτΕ 1187/2014 Τμ. ΣΤ΄ επταμ. ΑΠΟ ΝΒ.ΟRG/BLOG Διατάξεις: άρθρα 12 [παρ. 4] ΝΔ 797/1971, 12 [παρ. 3] Ν 2882/2001 (Περίληψη) Ενόψει του ότι τόσο στην ισχύουσα, κατά το χρόνο συντέλεσης της ακυρωθείσης παράλειψης της Διοίκησης να κινήσει τη διαδικασία ανάκλησης της απαλλοτρίωσης (1999), δι ...
ΜEφΘεσ 2541/2013 Πρόωρη λύση της σύμβασης μίσθωσης
Διατάξεις: άρθρα 281, 342, 574, 597 ΑΚ [...] Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι με την από 24.6.2011 (αριθ. εκθ. καταθ. 26273/2011) αγωγή τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εξέθεσαν ότι δυνάμει του από 8.4.2009 ιδιωτικού συμφωνητικού συνεκμίσθωσαν για τρία έτη στην πρώτη εναγόμενη «Ο.», που απ ...
ΜΕφΛαρ 32/2014 [Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής]
Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής Διατάξεις: άρθρα 1, 3 [παρ. 2] N 5960/1933, 288, 416-419, 421 ΑΚ (Περίληψη) Διάκριση μεταξύ τραπεζικής και τραπεζιτικής ή ιδιωτικής επιταγής. Η τραπεζική επιταγή περιέχει ένα πρόσθετο στοιχείο, που συνίσταται στη δημιουργία συμβατικού ...
ΜΠρΑθ 6883/2013 Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης
Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις  των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης·  συνιστούν δηλώσεις παραίτησης από την επίσπευση της  συζήτησης και ανάκλησης των γενόμενων σε αυτήν πα- ραστάσεων. Νομικές διατάξεις: άρθρα 260, 297 ΚΠολΔ
ΜΠρΑθ 401/2014: Απαγόρευση πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας με αντικειμενική αξία μικρότερη των 200.000 ευρώ - ζητήματα υπολογισμού επί συγκυριότητας
Κατά το άρθρο 938 ΚΠολΔ, για τη στήριξη της ανα- στολής απαιτείται η ανακοπή να είναι νόμω βάσιμη,  υπό την έννοια ότι περιέχει τουλάχιστον έναν λόγο  που στηρίζεται στον νόμο. Εκτός από το νόμω βάσιμο  της ανακοπής η διάταξη της § 1 του ως άρθρου,  μετά την τροποποίησή της ...
ΕιρΘεσ 3033/2013: Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα - μεταβολή συνθηκών και επίδρασή της στην υφιστάμενη ρύθμιση
Κατά το άρθ. 763 ΚΠολΔ, οι αποφάσεις της εκού- σιας δικαιοδοσίας εκδηλώνουν τις έννομες συνέπειές  τους από τη δημοσίευσή τους (ΕφΘεσ 1969/1986, Αρμ  1986. 808), καθώς ούτε η προθεσμία ούτε η άσκηση  της εφέσεως αναστέλλουν ex lege τα αποτελέσματά  τους (ΕφΠειρ 4/1986, Δ 198 ...
18395/2013 Μ Πρ Θεσ Η απόσπαση πελατείας ως ενδεχόμενη περίπτωση αθεμίτου ανταγωνισμού
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 του ν. 146/1914 περί αθεμίτου ανταγω- νισμού, «απαγορεύεται κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές  πάσα προς τον σκοπόν ανταγωνισμού γενομένη πράξις αντικείμενη εις τα χρηστά  ήθη. Ο παραβάτης δύναται να εναχθεί προς παράλειψιν και πρ ...
ΠΠρΖακυνθ 72/2013 Ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις
Η ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις, που διαφέρει από την ευθύνη από την αδικοπραξία, έχει εφαρμογή και στην περίπτωση ματαίωσης της σύμβασης ή της ακυρότητας αυτής, όταν ο υπαίτιος της ματαίωσης έδωσε διαβεβαιώσεις για την κατάρτιση της σύμβασης ή απέκρυψε τους λόγους της ακυρότητας αυτής, οπότε έχει ...
ΜΠρΘεσ 1092/2013 Περί διάρρηξης καταδολιευτικής δικαιοπραξίας
ΜΠρΘεσ 1092/2013 (Περίληψη) Οι δανειστές εκείνου που μεταβιβάζει καταδολιευ- τικά την περιουσία του σε τρίτους μπορούν να επιδιώξουν την προστασία του δικαιώματός τους για διάρρηξη της καταδολιευτικής δικαιοπραξίας ζητώντας τη λήψη, ως ασφαλιστικού μέτρου, της δικαστικής μεσεγγύησης. &nbs ...
Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο
ΜΠρΑθ 7140/2013 [Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο](παρατ. Α. Χριστοπούλου) (Περίληψη) Απορρίπτεται κατ’ ουσίαν η ανακοπή κατά ταμειακών βεβαιώσεων που εκδόθηκαν μετά από εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Ελληνικό Δημόσιο. Απορρίφθηκε ως κατ’ουσίαν αβάσιμος ο ισχυρισμός του ανακ ...
Εφαρμογή της ρύθμισης των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων επί απαιτήσεων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων
ΕιρΞάνθης 145/2013 (παρατ. Δ. Ρούσσης) Διατάξεις: άρθρα 1-5, 7 παρ. 3, 8 παρ.2, 14 ν. 3869/2010, 21 παρ. 2, 25, 89 επ., 154, 156, 179, 181 περ. α’ Ν 3588/2007 (ΠτωχΚ), 62 παρ. 1 Ν 2214/1994, 25 παρ. 6 Ν 3867/2010, 63Ε και 68 Ν 3601/2007, 5 Ν 4021/2011, 1 και 2 ΠΔ 95/1996, Παράρτημα της υπ’ αριθ ...
Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής για χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου
ΜΠρΑθ 1217/2013 Διατάξεις: άρθρα 281 ΑΚ, 294, 295 [παρ. 1], 297, 632 ΚΠολΔ, 4, 6 [παρ. 3] Ν 3869/2010 [...] Ο ανακόπτων με την ένδικη ανακοπή του επιδιώκει, για τους λόγους, που ειδικότερα εκτίθενται σ’ αυτή, την ακύρωση της με αριθμό … Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, με ...
Πτώχευση – Ο λογαριασμός διανομής και ο πίνακας κατάταξης
ΜΕφΑθ 315/2013 (σημ. Ε. Περάκης) [...] Κατ ά το άρθρο 589 ΕμπΝ: «Τα υπό των συνδίκων ή παρ’ άλλων για λογαριασμό της πτωχεύσεως κατατεθέντα χρήματα αναλαμβάνονται μόνο δι’ αδείας του Εισηγητού. Ο Εισηγητής δύναται να διατάξει, ώστε τα χρήματα να αποδοθούν υπό του ταμείου απευθείας προς ...
Ν. 3869/2010 Ορισμός εκκαθαριστή για ρευστοποίηση περιουσίας, με εξαίρεση της κύριας κατοικίας
ΕιρΕλευσ 23/2012  Συνδρομή των προϋποθέσεων για υπαγωγή στο Ν 3869/2010. Ρύθμιση μηδενικών μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματα της αιτούσας. Δεν δικαιολογείται τροποποίηση της προκείμενης απόφασης, ούτε μετά την παρέλευση του πενταμήνου, διότι δεν πιθανολογείται βελτίωση των εισοδημάτων της, ...
Προστασία της κύριας κατοικίας εμπόρου από πλειστηριασμό
ΜΠρΧαλκίδας 492/2013 [Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα] (σημ. Ι. Βενιέρης) Διατάξεις: άρθρα 4, 9, 19 Ν 3869/2010 (Περίληψη) Απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτου που χρησιμεύει ως πρώτη κατοικία, μέχρι την 31.12.2013, ακόμη και όταν επισπεύδεται σε βάρος φυσικού προσώπου που έχει πτωχευτικ ...
Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα – Απόρριψη αίτησης λόγω ελλιπών πληροφοριών ως προς τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος
ΕιρΑθ 567 / 2012 Διατάξεις: άρθρα 111 [παρ. 2], 118, 216, 747 [παρ. 2] ΚΠολΔ, 4 [παρ. 1], 5 [παρ. 1] Ν 3869/2010 [...] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 111 παρ. 2, 118, 216 ΚΠολΔ και 747 παρ. 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αιτήσεως κατά την προκείμενη διαδικασία των άρθρων 741 έω ...
Εμπορική μίσθωση. Αναπροσαρμογή-μείωση μισθώματος με τη συνδρομή του άρθρου 388 ΑΚ.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 12/2013 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ (ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ)  Από τις διατάξεις του άρθρου 7 του π.δ.34/1995 "κωδικοποίηση διατάξεων νόμων περί εμπορικών μισθώσεων", προκύπτει εκτός άλλων ότι επί εμπορικών και γενικά των προστατε ...
Απόφαση μείωσης ποσού διατροφής
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΕΥΒΟΙΑΣ    Αποτελούμενο από τον Εφέτη Αθανάσιο Τσουλό, που ορίστηκε από την Πρόεδρο Εφετών και από τη Γραμματέα Κωνσταντίνα Καρβουνιάρη.    Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στη Χαλκίδα την 3 Απριλίου 2013, για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση, ...
Aπόρριψη αίτησης για υπαγωγή στα υπερχρεωμένα λόγω καταχρηστικής άσκησής της
Υπαγωγή υπερχρεωμένου οφειλέτη στη ρύθμιση του Ν 3869/2010. Ο οφειλέτης δεν έχει ευχέρεια επιλογής των χρεών που εντάσσει στη ρύθμιση του νόμου. Η μη υπαγωγή στη ρύθμιση κάποιου χρέους εκ δανείου που συνεχίζει να εξυπηρετεί ο οφειλέτης παρέχει στους δανειστές τη δυνατότητα να προβάλουν κατά της αιτή ...

Αποφάσεις

Σύνδεσμοι

Χρήσιμα


Ραντεβού

22210 21005


Ελ. Βενιζέλου 32

34100 Χαλκίδα


email: info@alabeis.gr

fax: 2221 500166




Αρχική Όροι Χρήσης Αποτύπωμα


Γεώργιος Α. Αλάμπεης, Δικηγόρος, Χαλκίδας