Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο
Facebook

ΜΠρΑθ 7140/2013 [Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο](παρατ. Α. Χριστοπούλου)

(Περίληψη) Απορρίπτεται κατ’ ουσίαν η ανακοπή κατά ταμειακών βεβαιώσεων που εκδόθηκαν μετά από εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Ελληνικό Δημόσιο. Απορρίφθηκε ως κατ’ουσίαν αβάσιμος ο ισχυρισμός του ανακόπτοντος να ακυρωθούν οι επίδικες πράξεις για το λόγο ότι δεν όφειλε στους εκχωρητές εκμισθωτές το ποσό των εκχωρηθέντων μισθωμάτων.

Διατάξεις: άρθρα 361, 455, 460-462, 471, 477 ΑΚ, 1 [παρ. 2], 2 ΚΕΔΕ

[...] Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 455, 460, 461, 462 και 477 ΑΚ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 2, και 2 ΝΔ 356/1974 (ΚΕΔΕ) και 4 παρ. 7 του Ν 2238/1994 «Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» προκύπτει ότι ο υπόχρεος έναντι του Δημοσίου προς καταβολή φόρου για εισόδημα που αποκτά από την εκμίσθωση ακινήτου, όπως είναι και ο εκμισθωτής αυτού, σύμφωνα με το άρθρο 20 του άνω Ν 2238/1994, μπορεί να εκχωρήσει προς το Δημόσιο τα μη εισπραχθέντα από αυτόν μισθώματα, στην καταβολή των οποίων υποχρεούται ο μισθωτής καθώς και ο εις ολόκληρο με αυτόν ενεχόμενος τρίτος, ο οποίος με σύμβαση με τον δανειστή εκμισθωτή αποδέχθηκε σωρευτικώς την καταβολή αυτών, με σχετική δήλωσή του που υποβάλλεται στον αρμόδιο για τη φορολογία του προϊστάμενο της ΔΟΥ, παραδίδοντας συγχρόνως σ’ αυτόν τα αποδεικτικά της εκχωρούμενης απαίτησης έγγραφα. Από της δηλώσεως αυτής του εκχωρητή, με τη βεβαίωση αυτού ότι δεν κατέχει άλλα αποδεικτικά της εκχωρούμενης απαίτησης έγγραφα, το Δημόσιο ως εκδοχέας της εκχωρούμενης απαίτησης υποκαθίσταται ως προς την εκχωρούμενη απαίτηση στα δικαιώματα του εκχωρητή, ως ειδικός διάδοχος αυτού, μη απαιτουμένης, κατά την ειδικώς ρυθμίζουσα την εκχώρηση αυτή διάταξη του άνω άρθρου 4 παρ. 7 του Ν 2238/1994, αναγγελίας της εκχωρήσεως προς τον εκχωρούμενο οφειλέτη, η δε εκχωρούμενη απαίτηση αποτελεί δημόσιο έσοδο που εισπράττεται από τον εκχωρούμενο οφειλέτη σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΕΔΕ. Στον εκχωρούμενο οφειλέτη, εναντίον του οποίου επισπεύδεται διοικητική εκτέλεση προς είσπραξη της άνω ιδιωτικής φύσεως εκχωρηθείσας απαίτησης, παρέχεται το δικαίωμα να ασκήσει ανακοπή κατά τα άρθρα 73 επ. του ΚΕΔΕ, η οποία δικάζεται από το αρμόδιο πολιτικό δικαστήριο, σύμφωνα με τα άρθρα 583-585 ΚΠολΔ. Με την ανακοπή αυτή επιτρέπεται η προβολή κάθε αντίρρησης, ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου, κατά του νομίμου τίτλου και της απαίτησης, στην απόδειξη της οποίας υποχρεούται το καθ’ ού η ανακοπή Δημόσιο (ΑΠ 1245/2010 ΧρΙΔ 2011,513).

Εν προκειμένω με την υπό κρίση ανακοπή, η οποία εκτιμάται ότι στρέφεται κατά του Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται από τον κ. Προϊστάμενο της ΔΟΥ Κηφισιάς Αττικής και τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, ο ανακόπτων επιδιώκει κατ’ ορθή εκτίμηση του δικογράφου αυτής, την ακύρωση των περιλαμβανομένων στην υπ’ αριθμ. 5160/31.10.2012 πράξη καθορισμού χρεών του κ. Προϊσταμένου της ΔΟΥ Κηφισίας, υπ’ αριθμ. 6202/30.10.2012 και 6201/30.10.2012 ταμειακών βεβαιώσεων (ΣτΕ 1566/2012 ΝΟΜΟΣ) του ιδίου Προϊσταμένου, βάσει των οποίων επισπεύδεται σε βάρος αυτού με την ιδιότητα του συμμισθωτού ενός ισογείου καταστήματος, κειμένου στο Χολαργό Αττικής, επί της οδού 17ης Νοεμβρίου αρ. 13, επιφανείας 174 τ.μ., διοικητική εκτέλεση από την ΔΟΥ Κηφισιάς, για χρέος του ιδίου προς το καθ’ ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο, ποσού 6.449,99 ευρώ, που προήρθε από την εκχώρηση των απαιτήσεων εκ μέρους των εκμισθωτών Ν. Τ. και Ευ. συζ. Ν. Τ., από μισθώματα εις βάρος του ανακόπτοντος ως συμμισθωτού του ανωτέρω καταστήματος, του οποίου οι ανωτέρω εκμισθωτές ήταν επικαρπωτές κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου έκαστος, για τους λόγους που διαλαμβάνονται στην ανακοπή. Επιπλέον ζητεί την καταδίκη του καθ’ου η ανακοπή στη δικαστική του δαπάνη.

Η ανακοπή, που αφορά δίκη σχετική με την είσπραξη δημοσίων εσόδων (ΝΔ 356/1974 ΚΕΔΕ), αρμοδίως φέρεται για να δικαστεί από το Δικαστήριο αυτό κατά τη διαδικασία των άρθρων 643 και 591 παρ. 1α’ ΚΠολΔ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 937 παρ. 3 του ΚΠολΔ [όπως αυτό ισχύει μετά την εισαγωγή του με το άρθρο 19 παρ. 4 του Ν 4055/2012 ΦΕΚ Α’ 51/12.03.2012, ο οποίος, σύμφωνα με το άρθρο του υπ’ αρ. 110, τέθηκε σε ισχύ την 02.04.2012 και εφαρμόζεται εν προκειμένω, καθότι η κρινόμενη ανακοπή ασκήθηκε, δεδομένης της κατάθεσης αυτής στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, την 27.11.2012] και υπάγεται στην υλική και τοπική αρμοδιότητα του παρόντος δικαστηρίου (με το αρθρ. 73 παρ.1 του ΚΕΔΕ και άρθρα 14 παρ. 1 β και 583-585 του ΚΠολΔ), δεδομένου ότι υφίσταται δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων για την εκδίκαση της ένδικης υπόθεσης, επειδή η υποκείμενη σχέση, ήτοι η σύμβαση μισθώσεως από την οποία απορρέουν οι αξιώσεις του Δημοσίου και αποτελεί το θεμέλιο της εκτελέσεως, είναι σχέση ιδιωτικού δικαίου (ΑΕΔ 23/1999 Δνη 40,1697, ΟλΑΠ 5/1995 Δνη 36,589, ΑΠ 473/2000 ΕΕΝ 2001,708, ΕφΛαρ 384/2003 ΝΟΜΟΣ), ασκήθηκε και εμπροθέσμως και παραδεκτώς (άρθρο 85 του ΚΕΔΕ), δεδομένου ότι εν προκειμένω ο Προϊστάμενος της ΔΟΥ Κηφισιάς Αττικής, φέρεται ως εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου, ενώ συγχρόνως έχει τηρηθεί η νόμιμη προδικασία με την επίδοση αντιγράφου του δικογράφου αυτής στον ανωτέρω Προϊστάμενο της ΔΟΥ Κηφισιάς (βλ. την υπ’ αριθμ. 511/10.12.2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Δ. Α.) και στον Υπουργό Οικονομικών (βλ. την υπ’ αριθμ. 7095/10.12.2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Γ. Λ.), απορριπτομένων των περί αντιθέτου ισχυρισμών του καθ’ ου Ελληνικού Δημοσίου. Επομένως, πρέπει η ανακοπή να γίνει τυπικά δεκτή, κατά το μέρος που κρίθηκε παραδεκτή, και να ερευνηθεί περαιτέρω η νομική και ουσιαστική βασιμότητα των λόγων της.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 361, 455 επ και 471 του ΑΚ, οι οποίες εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 29 του Ν 813/1978 (άρθρ. 44 ΠΔ 34/1995), και στις εμπορικές μισθώσεις, συνάγεται ότι η μεταβίβαση ολόκληρης της μισθωτικής σχέσης από το μισθωτή προς τρίτο, εκτός των προβλεπομένων στο άρθρο 6 παρ. 3 και 4 Ν 813/1978 (άρθρ. 12 ΠΔ 34/1995) περιπτώσεων, γίνεται μόνο με το συνδυασμό εκχώρησης και αναδοχής χρέους κατόπιν συναινέσεως του εκμισθωτή. Με την εκχώρηση μεταβιβάζεται η σχέση με την ενεργητική της μορφή και με την αναδοχή χρέους με την παθητική της μορφή. Μόνη η σύμβαση μεταξύ μισθωτή και τρίτου για μεταβίβαση προς τον δεύτερο της μισθωτικής σχέσης άνευ συναινέσεως του εκμισθωτή δεν καθιστά τον τρίτο μισθωτή στη σχέση αυτή και ως εκ τούτου ο τελευταίος δεν αποκτά κανένα δικαίωμα από τη μίσθωση έναντι του εκμισθωτή (ΑΠ 734/1998 ΝΟΜΟΣ).

Με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση ανακοπής ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι ανακοπτόμενες οι υπ’ αριθμ. 6202/30.10.2012 και 6201/30.10.2012 ταμειακές βεβαιώσεις του προϊσταμένου της ΔΟΥ Κηφισιάς πρέπει να ακυρωθούν, καθόσον ο ίδιος δεν νομιμοποιείται παθητικά στην καταβολή των μισθωμάτων στο καθ’ ου, αλλά μόνο η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «Π. Μ. – Ι. Π. – Ε. Α. ΟΕ» διότι, βάσει του υπ’ αριθμ. 3 παρ. 2 όρου του από 14.06.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως μεταξύ των εκμισθωτών Ν. Τ. και Ευαγγελίας συζ. Ν. Τ. και των συμμισθωτών Π. Μ., Ι. Π. (ανακόπτοντος) και Ε. Α. συμφωνήθηκε ρητά η μεταβίβαση της μισθωτικής σχέσης στην ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία, που πραγματοποιήθηκε την 20.07.2006 και ως εκ τούτου, έκτοτε αποκλειστικά υπόχρεη για την καταβολή των μισθωμάτων ήταν μόνο η τελευταία και όχι ο ίδιος ατομικά. Ο υπό κρίση λόγος είναι νόμιμος στηριζόμενος στις διατάξεις των άρθρων 361, 455 και 471 ΑΚ, 29 Ν 813/1978 και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ’ ουσία.

Με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση ανακοπής του ο ανακόπτων ισχυρίζεται ότι δεν νομιμοποιείται παθητικά στην καταβολή του ποσού 6.449,99 ευρώ που αφορά ληξιπρόθεσμα μισθώματα από 01.01.2011-31.10.2011 προς το καθ’ ου η ανακοπή Ελληνικό Δημόσιο, ούτε ως ομόρρυθμο μέλος της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «Π. Μ. – Ι. Π. – Ε. Α. ΟΕ» διότι, δυνάμει του από 02.11.2009 ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποιήσεως της συστάσεως της ανωτέρω ομορρύθμου εταιρείας ο ανακόπτων έπαψε ήδη από το έτος 2009 να αποτελεί ομόρρυθμο μέλος αυτής μεταβιβάζοντας λόγω πώλησης το εταιρικό του μερίδιο στους Μ....... και συνεπώς, δεν ευθύνεται για τα χρέη που γεννήθηκαν μετά την έξοδό του από την ανωτέρω εταιρεία. Ο υπό κρίση λόγος είναι νόμιμος στηριζόμενος στις διατάξεις των άρθρων 68 ΚΠολΔ, 22, 42-44, 46 ΕμπΝ, και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω στην ουσία του.

Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα του ανακόπτοντος που εξετάστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, η οποία περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, καθώς και από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα, ορισμένα εκ των οποίων (εγγράφων) μνημονεύονται ειδικότερα παρακάτω, χωρίς όμως να παραλείπεται κάποιο από αυτά για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, άλλα εκ των οποίων (εγγράφων) λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με το από 14.06.2006 ιδιωτικό συμφωνητικό εμπορικής μίσθωσης οι Ν. Τ. και Ευ. συζ. Ν. Τ. εκμίσθωσαν στους Π. Μ., Ι. Π. (ανακόπτων) και Ε. Α. ένα κατάστημα με πατάρι, που βρίσκεται στο ισόγειο πολυκατοικίας κείμενης στο Χολαργό Αττικής, επί της οδού …, αριθμ. …, επιφανείας 174 τ.μ. του καταστήματος και 85 τ.μ. του παταριού, του οποίου οι εκμισθωτές φέρονται ως συνεπικαρπωτές κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου έκαστος, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τους συμμισθωτές ως κατάστημα παροχής υπηρεσιών internet. Η διάρκεια της παραπάνω μίσθωσης ορίστηκε εξαετής και συγκεκριμένα για το διάστημα από 15.06.2006 έως 14.06.2012 (όρος 1ος) και το μηνιαίο μίσθωμα συμφωνήθηκε στο ποσό των 2.000 ευρώ για το πρώτο έτος της μίσθωσης, προσαυξανόμενο σε ποσοστό 6% κατ’ έτος επί του καταβαλλόμενου μηνιαίου μισθώματος του προηγούμενου έτους, αναπροσαρμοζόμενο μετά την τυχόν εξακολούθηση της μίσθωσης πέραν της εξαετίας κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο ιδιωτικό συμφωνητικό (όρος 2ος). Επίσης, συμφωνήθηκε ότι το μίσθωμα θα καταβάλλεται σε δήλη ημέρα και συγκεκριμένα την 15η ημέρα κάθε μήνα. Εξάλλου, με το ανωτέρω συμφωνητικό δεν εισήχθη συγκεκριμένη πρόβλεψη σχετικά με το ποσοστό συμμετοχής έκαστου μισθωτή στο καταβαλλόμενο μίσθωμα και έτσι, κατ’ εφαρμογή του κανόνα της διάταξης του άρθρου 480 ΑΚ, κάθε οφειλέτης – μισθωτής είχε υποχρέωση να καταβάλει και κάθε δανειστής – εκμισθωτής να λάβει ίσο μέρος. Με τον 3ο όρο του μισθωτηρίου, συμφωνήθηκαν επί λέξει τα εξής: «Το μίσθιο θα χρησιμοποιηθεί για χρήση η οποία ρητώς επιτρέπεται και ρητώς δεν απαγορεύεται από τον κανονισμό των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας στην οποία ανήκει το ακίνητο, όχι όμως για την εμπορία ή αποθήκευση εύφλεκτων υλών. Η ολική η μερική υπεκμίσθωση ή, ή για οποιαδήποτε αιτία παραχώρησης της χρήσης, καθώς και η αλλαγή της χρήσης του μισθίου, απαγορεύεται, επιτρεπόμενης όμως της σύστασης οποιοσδήποτε μορφής εταιρείας, υποχρεουμένων των μισθωτών να εγχειρίσουν στους εκμισθωτές αντίγραφο του καταστατικού». Οι ανωτέρω συμμισθωτές κάνοντας χρήση του άνω όρου του μισθωτηρίου, συνέστησαν μεταξύ τους την 05.06.2006 την ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία «Π. Μ. – Ι. Π. – Ε. Α. ΟΕ», της οποίας νόμιμοι εκπρόσωποι είναι οι ίδιοι, η οποία έκανε έκτοτε χρήση του μισθίου, χρησιμοποιώντας αυτό ως κατάστημα παροχής υπηρεσιών internet και η οποία, δια των νομίμων εκπροσώπων της, που ήσαν οι συμμισθωτές, αποδέχθηκε τον όρο του μισθωτηρίου συμφωνητικού, ότι η υπ’ αυτών συσταθείσα εταιρεία θα έχει τη χρήση του μισθίου. Μάλιστα, οι συμμισθωτές και νόμιμοι εκπρόσωποί της εγχείρισαν το καταστατικό της εταιρείας αυτής στους εκμισθωτές, όπως όριζε το ανωτέρω άρθρο του μισθωτηρίου. Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι κατά το έτος 2011 οι συμμισθωτές και ο ανακόπτων δεν κατέβαλαν στους στους εκμισθωτές τα οφειλόμενα μισθώματα και συγκεκριμένα για την περίοδο από 01.01.2011 έως 31.10.2011 δεν κατέβαλαν στον εκμισθωτή Ν. Τ. το συνολικό ποσό των 26.050 ευρώ (12650 + 13400) και ειδικότερα ο ανακόπτων το ποσό των 4.341,66 ευρώ (26.050 ευρώ : 3 : 2) και στην εκμισθώτρια Ευ. συζ. Ν. Τ. για την περίοδο από 01.01.2011 έως 31.05.2011 οι συμμισθωτές δεν κατέβαλαν το ποσό των 12.650 ευρώ και ειδικότερα ο ανακόπτων το ποσό των 2.108,33 ευρώ (12650 ευρώ : 3 : 2) και ως εκ τούτου, οι ανωτέρω εκμισθωτές προκειμένου να απαλλαγούν από τη φορολογική τους υποχρέωση για τα μη εισπραχθέντα από αυτούς ως άνω μισθώματα, με σχετικές τους δηλώσεις τους (υπ’ αριθμ. πρωτ. 10605/19.06.2012 και με α/α 145/2012 και 10645/19.06.2012 Δηλώσεις Εκχώρησης προς τη ΔΟΥ Ν. Φιλαδέλφειας και ήδη ΔΟΥ Ν. Ιωνίας του Ν. Τ. και υπ’ αριθ. πρωτ. 10652/19.06.2012 και με α/α 148/2012 Δήλωση Εκχώρησης τη Ευ. Τ. προς τη ΔΟΥ Ν. Φιλαδέλφειας και ήδη ΔΟΥ Ν. Ιωνίας) σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 7 του Ν 2238/1994, εκχώρησαν την αναλογούσα σε καθέναν απαίτηση επί των μισθωμάτων εις βάρος του ανακόπτοντος στο Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο δια του αρμοδίου προϊσταμένου του Δημοσίου Ταμείου της ΔΟΥ Κηφισίας βεβαίωσε με τις ανακοπτόμενες υπ’ αριθμ. 6202/30.10.2012 και 6201/30.10.2012 πράξεις του το συνολικό ποσό των 6.449,99 ευρώ ως δημόσιο έσοδο εις βάρος του ανακόπτοντος ως οφειλέτη και απέστειλε προς αυτόν τις ανακοπτόμενες ατομικές ειδοποιήσεις για την πληρωμή του βεβαιωθέντος ποσού. Ο ανακόπτων με τους προαναφερόμενους λόγους ζητεί την ακύρωση των άνω πράξεων για το λόγο δεν όφειλε στους εκχωρητές εκμισθωτές το ποσό των εκχωρηθέντων μισθωμάτων, διότι η ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία δυνάμει του άρθρου 3 παρ. 2 του ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως ήταν πλέον η μισθώτρια και μόνη υπόχρεη και διότι την 02.11.2009 εξήλθε από την εταιρεία αυτή μεταβιβάζοντας λόγω πώλησης το εταιρικό του μερίδιο στους Μ. και Ν. Ρ. και συνεπώς, δεν ευθύνεται ως ομόρρυθμο μέλος αυτής για τα χρέη που γεννήθηκαν μετά την αποχώρησή του το έτος 2011.

Ο ισχυρισμός αυτός του ανακόπτοντος που αφορά τη μεταβίβαση ολόκληρης της μισθωτικής σχέσεως από τους συμμισθωτές και τον ίδιο προς την ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία την επωνυμία «Π. Μ. – Ι. Π. – Ε. Α. ΟΕ», πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσία αβάσιμος διότι, η μεταβίβαση αυτή γίνεται μόνο με το συνδυασμό εκχωρήσεως και αναδοχής χρέους, κατόπιν συναινέσεως των εκμισθωτών, η οποία δεν αποδείχτηκε ότι υπήρξε, ώστε να υπεισέλθει η ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία στη μισθωτική σχέση. Το γεγονός δε και μόνο ότι η ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία κατέβαλε απευθείας στους εκμισθωτές το μίσθωμα και τις συμφωνηθείσες αναπροσαρμογές, δεν υποδηλώνει άνευ ετέρου συναίνεση των τελευταίων στη μεταβίβαση της μισθωτικής σχέσεως. Μάλιστα, κατά το άρθρο 3 παρ. 2 του από 14.06.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μισθώσεως επιτρεπτή ήταν μόνο η μεταβίβαση του δικαιώματος της παραχώρησης χρήσης του μισθίου στην εταιρεία που επρόκειτο να συστήσουν οι συμμισθωτές, υποχρεουμένων αυτών να εγχειρίσουν στους εκμισθωτές αντίγραφο του καταστατικού αυτής, η οποία (παραχώρηση χρήσης) δεν επιφέρει υποκειμενικώς αλλοίωση της μισθωτικής σχέσεως. Κατά συνέπεια, μη υφιστάμενης της μεταβιβάσεως της μισθωτικής σχέσεως στην ομόρρυθμη εταιρεία ο ανακόπτων εξακολουθεί να οφείλει ως συμμισθωτής τα ανωτέρω εκχωρηθέντα μισθώματα στο καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο, απορριπτομένων ως ουσία αβασίμων του πρώτου και του δευτέρου λόγου ανακοπής. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου ανακοπής προς εξέταση, η ανακοπή πρέπει να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη, ενώ τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η ανακοπή πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος ανακόπτοντος (άρθρο 176 ΚΠολΔ). [...]

Παρατηρήσεις

Η δημοσιευόμενη απόφαση έκρινε επί ανακοπής κατά ταμειακής βεβαίωσης που εκδόθηκε μετά από εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Ελληνικό Δημόσιο. Ειδικότερα, η διάταξη της παρ. 7 του άρθρου 4 του Ν 2238/1994 «Κύρωση του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος» (ΦΕΚ Α’ 151/16.9.1994) ορίζει ότι: «Εισοδήματα από την εκμίσθωση ακινήτων και από τόκους δανείων που θεωρούνται ότι έχουν αποκτηθεί κατά τις διατάξεις του παρόντος και τα οποία αποδεδειγμένα δεν έχουν εισπραχθεί από το δικαιούχο, επιτρέπεται να μη συνυπολογίζονται στο συνολικό καθαρό εισόδημά του, εφόσον εκχωρηθούν στο Δημόσιο χωρίς αντάλλαγμα. Η εκχώρηση γίνεται με απλή έγγραφη δήλωση του υπόχρεου σε φόρο, η οποία υποβάλλεται στον αρμόδιο για τη φορολογία του προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας μέσα στο οικονομικό έτος στο οποίο τα εισοδήματα αυτά υπόκεινται σε φόρο. Μαζί με τη δήλωση αυτή παραδίδονται στον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας τα αποδεικτικά έγγραφα της εκχωρούμενης απαίτησης και με την ίδια δήλωση ο εκχωρών βεβαιώνει ότι δεν κατέχει κανένα άλλο αποδεικτικό στοιχείο. Το Δημόσιο υποκαθίσταται στα δικαιώματα του εκχωρητή …».

Από την παραπάνω διάταξη προκύπτει ότι ο εκχωρητής εισοδήματος εξ οικοδομών με τη δήλωση εκχώρησης που προβλέπει ο νόμος, εκχωρεί στο Δημόσιο το δικαίωμα είσπραξης των μισθωμάτων αυτών. Από τη δήλωση αυτή του εκχωρητή, με τη βεβαίωσή του ότι δεν κατέχει άλλα αποδεικτικά της εκχωρούμενης απαίτησης έγγραφα, το Δημόσιο, ως εκδοχέας, υποκαθίσταται ως προς την εκχωρούμενη απαίτηση στα δικαιώματα του εκχωρητή, ως ειδικός διάδοχος αυτού, η, δε, εκχωρούμενη απαίτηση αποτελεί δημόσιο έσοδο που εισπράττεται σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΕΔΕ. [...]

Αθηνά Δ. Χριστοπούλου,

Δικαστική Πληρεξούσια ΝΣΚ, ΜΔΕ Πολιτικής Δικονομίας

Πηγή: ΕφΑΔ 3/3014, 267


Από ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ nb.org/blog


Ικανοποίηση ηθικής βλάβης για ιατρικά και νοσοκομειακά σφάλματα και παραλείψεις
Δικαστική Δικαίωση για έγκυο και νεογνό που υπεβλήθησαν σε εσφαλμένη θεραπευτική αγωγή που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική κατάτασταση της υγείας τους εξαιτίας σειράς εσφαλμένων ιατρικών και νοσοκομειακών ενεργειών και παραλείψεων. Εσφαλμένη διάγνωση εξετάσεων και παράλειψη διενέργειας συμπλη ...
Δικαστικη απόφαση που δικαιώνει καταναλωτή για παράνομες τηλεφωνικές κλήσεις από τηλεφωνικό πάροχο κατά παραβίαση του Μητρώου 11
Κατόπιν επανειλημμένων παρανόμων κλήσεων από τηλεφωνικό πάροχο, καταναλωτής απευθύνθηκε στο γραφείο μας προκειμένου να αιτηθεί δικαστική προστασία για την παραβίαση των δεδομένων του προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής του ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών κατά επανειλημμένη παράβαση ...
Α.Π. 462/2014 Υποχρέωση του εργοδότη να αποδώσει στον εργαζόμενο τον πλουτισμό, επί άκυρης σύμβασης εργασίας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 3, 174, 180, 904 & 908 ΑΚ προκύπτει ότι επί επί παροχής εργασίας υπό άκυρη σύμβαση, ο εργοδότης υποχρεούται ως καθιστάμενος αδικαιολόγητα πλουσιότερος, στην απόδοση της ωφέλειας που αποκόμισε (από την εργασία του μισθωτού) η οποία συνίσταται σε ...
220/2014 Eιρηνοδικείο Αθηνών (ν. 3869/2010: Η προηγούμενη άσκηση εφέσεως της αιτούσας δεν δημιουργεί απαράδεκτο της αίτησης μεταρρύθμισης
EΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΑΘΗΝΩΝ 220/2014   (Άρθρα 758 Κ.Πολ.Δ., 8 & 4 ν. 3869/2010)   Αίτηση υπερχρεωμένου φ.π. για ρύθμιση οφειλών και απαλλαγή. Καθορισμόςαπό το Δ/ριο μηνιαίων επί τετραετία καταβολών, μεταγενέστερη επιδείνωση της εισοδηματικήςκατάστασης της αιτούσας, τροποποίηση της απόφασης ...
Ανάκληση απαλλοτρίωσης – Επιστρεπτέα αποζημίωση – Εφαρμοστέο νομικό καθεστώς
ΣτΕ 1187/2014 Τμ. ΣΤ΄ επταμ. ΑΠΟ ΝΒ.ΟRG/BLOG Διατάξεις: άρθρα 12 [παρ. 4] ΝΔ 797/1971, 12 [παρ. 3] Ν 2882/2001 (Περίληψη) Ενόψει του ότι τόσο στην ισχύουσα, κατά το χρόνο συντέλεσης της ακυρωθείσης παράλειψης της Διοίκησης να κινήσει τη διαδικασία ανάκλησης της απαλλοτρίωσης (1999), δι ...
ΜEφΘεσ 2541/2013 Πρόωρη λύση της σύμβασης μίσθωσης
Διατάξεις: άρθρα 281, 342, 574, 597 ΑΚ [...] Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι με την από 24.6.2011 (αριθ. εκθ. καταθ. 26273/2011) αγωγή τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εξέθεσαν ότι δυνάμει του από 8.4.2009 ιδιωτικού συμφωνητικού συνεκμίσθωσαν για τρία έτη στην πρώτη εναγόμενη «Ο.», που απ ...
ΜΕφΛαρ 32/2014 [Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής]
Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής Διατάξεις: άρθρα 1, 3 [παρ. 2] N 5960/1933, 288, 416-419, 421 ΑΚ (Περίληψη) Διάκριση μεταξύ τραπεζικής και τραπεζιτικής ή ιδιωτικής επιταγής. Η τραπεζική επιταγή περιέχει ένα πρόσθετο στοιχείο, που συνίσταται στη δημιουργία συμβατικού ...
ΜΠρΑθ 6883/2013 Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης
Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις  των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης·  συνιστούν δηλώσεις παραίτησης από την επίσπευση της  συζήτησης και ανάκλησης των γενόμενων σε αυτήν πα- ραστάσεων. Νομικές διατάξεις: άρθρα 260, 297 ΚΠολΔ
ΜΠρΑθ 401/2014: Απαγόρευση πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας με αντικειμενική αξία μικρότερη των 200.000 ευρώ - ζητήματα υπολογισμού επί συγκυριότητας
Κατά το άρθρο 938 ΚΠολΔ, για τη στήριξη της ανα- στολής απαιτείται η ανακοπή να είναι νόμω βάσιμη,  υπό την έννοια ότι περιέχει τουλάχιστον έναν λόγο  που στηρίζεται στον νόμο. Εκτός από το νόμω βάσιμο  της ανακοπής η διάταξη της § 1 του ως άρθρου,  μετά την τροποποίησή της ...
ΕιρΘεσ 3033/2013: Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα - μεταβολή συνθηκών και επίδρασή της στην υφιστάμενη ρύθμιση
Κατά το άρθ. 763 ΚΠολΔ, οι αποφάσεις της εκού- σιας δικαιοδοσίας εκδηλώνουν τις έννομες συνέπειές  τους από τη δημοσίευσή τους (ΕφΘεσ 1969/1986, Αρμ  1986. 808), καθώς ούτε η προθεσμία ούτε η άσκηση  της εφέσεως αναστέλλουν ex lege τα αποτελέσματά  τους (ΕφΠειρ 4/1986, Δ 198 ...
18395/2013 Μ Πρ Θεσ Η απόσπαση πελατείας ως ενδεχόμενη περίπτωση αθεμίτου ανταγωνισμού
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 του ν. 146/1914 περί αθεμίτου ανταγω- νισμού, «απαγορεύεται κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές  πάσα προς τον σκοπόν ανταγωνισμού γενομένη πράξις αντικείμενη εις τα χρηστά  ήθη. Ο παραβάτης δύναται να εναχθεί προς παράλειψιν και πρ ...
ΠΠρΖακυνθ 72/2013 Ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις
Η ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις, που διαφέρει από την ευθύνη από την αδικοπραξία, έχει εφαρμογή και στην περίπτωση ματαίωσης της σύμβασης ή της ακυρότητας αυτής, όταν ο υπαίτιος της ματαίωσης έδωσε διαβεβαιώσεις για την κατάρτιση της σύμβασης ή απέκρυψε τους λόγους της ακυρότητας αυτής, οπότε έχει ...
ΜΠρΘεσ 1092/2013 Περί διάρρηξης καταδολιευτικής δικαιοπραξίας
ΜΠρΘεσ 1092/2013 (Περίληψη) Οι δανειστές εκείνου που μεταβιβάζει καταδολιευ- τικά την περιουσία του σε τρίτους μπορούν να επιδιώξουν την προστασία του δικαιώματός τους για διάρρηξη της καταδολιευτικής δικαιοπραξίας ζητώντας τη λήψη, ως ασφαλιστικού μέτρου, της δικαστικής μεσεγγύησης. &nbs ...
Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων
πηγή: ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΠρΣερρών 221/2013 [Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων](παρατ. Αθ. Κρητικός) Ο Ν 3869/2010 ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των ειδικών ρυθμίσεων των μη εξυπ ...
Εφαρμογή της ρύθμισης των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων επί απαιτήσεων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων
ΕιρΞάνθης 145/2013 (παρατ. Δ. Ρούσσης) Διατάξεις: άρθρα 1-5, 7 παρ. 3, 8 παρ.2, 14 ν. 3869/2010, 21 παρ. 2, 25, 89 επ., 154, 156, 179, 181 περ. α’ Ν 3588/2007 (ΠτωχΚ), 62 παρ. 1 Ν 2214/1994, 25 παρ. 6 Ν 3867/2010, 63Ε και 68 Ν 3601/2007, 5 Ν 4021/2011, 1 και 2 ΠΔ 95/1996, Παράρτημα της υπ’ αριθ ...
Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής για χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου
ΜΠρΑθ 1217/2013 Διατάξεις: άρθρα 281 ΑΚ, 294, 295 [παρ. 1], 297, 632 ΚΠολΔ, 4, 6 [παρ. 3] Ν 3869/2010 [...] Ο ανακόπτων με την ένδικη ανακοπή του επιδιώκει, για τους λόγους, που ειδικότερα εκτίθενται σ’ αυτή, την ακύρωση της με αριθμό … Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, με ...
Πτώχευση – Ο λογαριασμός διανομής και ο πίνακας κατάταξης
ΜΕφΑθ 315/2013 (σημ. Ε. Περάκης) [...] Κατ ά το άρθρο 589 ΕμπΝ: «Τα υπό των συνδίκων ή παρ’ άλλων για λογαριασμό της πτωχεύσεως κατατεθέντα χρήματα αναλαμβάνονται μόνο δι’ αδείας του Εισηγητού. Ο Εισηγητής δύναται να διατάξει, ώστε τα χρήματα να αποδοθούν υπό του ταμείου απευθείας προς ...
Ν. 3869/2010 Ορισμός εκκαθαριστή για ρευστοποίηση περιουσίας, με εξαίρεση της κύριας κατοικίας
ΕιρΕλευσ 23/2012  Συνδρομή των προϋποθέσεων για υπαγωγή στο Ν 3869/2010. Ρύθμιση μηδενικών μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματα της αιτούσας. Δεν δικαιολογείται τροποποίηση της προκείμενης απόφασης, ούτε μετά την παρέλευση του πενταμήνου, διότι δεν πιθανολογείται βελτίωση των εισοδημάτων της, ...
Προστασία της κύριας κατοικίας εμπόρου από πλειστηριασμό
ΜΠρΧαλκίδας 492/2013 [Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα] (σημ. Ι. Βενιέρης) Διατάξεις: άρθρα 4, 9, 19 Ν 3869/2010 (Περίληψη) Απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτου που χρησιμεύει ως πρώτη κατοικία, μέχρι την 31.12.2013, ακόμη και όταν επισπεύδεται σε βάρος φυσικού προσώπου που έχει πτωχευτικ ...
Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα – Απόρριψη αίτησης λόγω ελλιπών πληροφοριών ως προς τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος
ΕιρΑθ 567 / 2012 Διατάξεις: άρθρα 111 [παρ. 2], 118, 216, 747 [παρ. 2] ΚΠολΔ, 4 [παρ. 1], 5 [παρ. 1] Ν 3869/2010 [...] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 111 παρ. 2, 118, 216 ΚΠολΔ και 747 παρ. 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αιτήσεως κατά την προκείμενη διαδικασία των άρθρων 741 έω ...
Εμπορική μίσθωση. Αναπροσαρμογή-μείωση μισθώματος με τη συνδρομή του άρθρου 388 ΑΚ.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 12/2013 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ (ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ)  Από τις διατάξεις του άρθρου 7 του π.δ.34/1995 "κωδικοποίηση διατάξεων νόμων περί εμπορικών μισθώσεων", προκύπτει εκτός άλλων ότι επί εμπορικών και γενικά των προστατε ...
Απόφαση μείωσης ποσού διατροφής
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΕΥΒΟΙΑΣ    Αποτελούμενο από τον Εφέτη Αθανάσιο Τσουλό, που ορίστηκε από την Πρόεδρο Εφετών και από τη Γραμματέα Κωνσταντίνα Καρβουνιάρη.    Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στη Χαλκίδα την 3 Απριλίου 2013, για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση, ...
Aπόρριψη αίτησης για υπαγωγή στα υπερχρεωμένα λόγω καταχρηστικής άσκησής της
Υπαγωγή υπερχρεωμένου οφειλέτη στη ρύθμιση του Ν 3869/2010. Ο οφειλέτης δεν έχει ευχέρεια επιλογής των χρεών που εντάσσει στη ρύθμιση του νόμου. Η μη υπαγωγή στη ρύθμιση κάποιου χρέους εκ δανείου που συνεχίζει να εξυπηρετεί ο οφειλέτης παρέχει στους δανειστές τη δυνατότητα να προβάλουν κατά της αιτή ...

Αποφάσεις

Σύνδεσμοι

Χρήσιμα


Ραντεβού

22210 21005


Ελ. Βενιζέλου 32

34100 Χαλκίδα


email: info@alabeis.gr

fax: 2221 500166




Αρχική Όροι Χρήσης Αποτύπωμα


Γεώργιος Α. Αλάμπεης, Δικηγόρος, Χαλκίδας