ΜΕφΛαρ 32/2014 [Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής]
Facebook

Διάκριση τραπεζικής και τραπεζιτικής επιταγής

Διατάξεις: άρθρα 1, 3 [παρ. 2] N 5960/1933, 288, 416-419, 421 ΑΚ

(Περίληψη) Διάκριση μεταξύ τραπεζικής και τραπεζιτικής ή ιδιωτικής επιταγής. Η τραπεζική επιταγή περιέχει ένα πρόσθετο στοιχείο, που συνίσταται στη δημιουργία συμβατικού δεσμού μεταξύ του κομιστή της επιταγής και της εκδότριας τράπεζας, με συνέπεια ο δανειστής, στο όνομα του οποίου εκδίδεται ή μεταβιβάζεται μια τέτοια επιταγή, να καθίσταται άμεσα δικαιούχος του αναγραφόμενου στο σώμα της επιταγής ποσού και η εκδότρια και πληρώτρια τράπεζα να αναλαμβάνει την υποχρέωση πληρωμής του. Η παράδοση μιας τραπεζικής επιταγής από τον οφειλέτη στο δανειστή αποτελεί προσήκουσα καταβολή, σύμφωνα με τους κανόνες της καλής συναλλακτικής πίστης.

[...] Με την ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, από 25.6.2010 με αριθμ. κατάθεσης δικογράφου 327/12.7.2010 αγωγή της η εκκαλούσα, επικαλούμενη απόσβεση της απαίτησης του εφεσίβλητου για την ασφάλεια της οποίας ενεγράφη υποθήκη στα βιβλία υποθηκών του Υποθηκοφυλακείου Σκοπέλου επί του ακινήτου που περιγράφει στην αγωγή της, ζήτησε την εξάλειψη αυτής. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε, ερήμην του εναγομένου εφεσίβλητου, η εκκαλούμενη, η οποία απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη. Την απόφαση αυτή προσβάλλει με την κρινόμενη έφεση της η ενάγουσα για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και εσφαλμένη εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού και ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή της.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 1324 ΑΚ, οι εγγραφείσες υποθήκες εξαλείφονται από το βιβλίο υποθηκών είτε με τη συναίνεση του δανειστού είτε με τελεσίδικη απόφαση. Ακόμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1327 ΑΚ, αν ο δανειστής δεν συναινεί στην εξάλειψη, τη διατάσσει το Δικαστήριο ύστερα από αγωγή όποιου έχει έννομο συμφέρον. Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 1328 ΑΚ, το Δικαστήριο διατάζει την εξάλειψη, αν η υποθήκη έχει αποσβεστεί ή αν η εγγραφή της είναι άκυρη. Κατά τα άρθρα 416, 417 και 418 ΑΚ η ενοχή αποσβήνεται με καταβολή στον δανειστή ή όποιον ο δανειστής ή το δικαστήριο ή ο νόμος επιτρέψει να δεχτεί την καταβολή και πρέπει να είναι προσήκουσα. Η κατ’ άρθρο 316 ΑΚ μερική καταβολή παγίως έχει κριθεί ότι συνιστά μη προσήκουσα καταβολή (ΑΠ 44/2004 Nomos, Δ 2004,995), β) η επιταγή είναι, κατά το νόμο, μέσο πληρωμής, όχι όμως υποχρεωτικό για τον δανειστή (όπως είναι το τραπεζογραμμάτιο). Η παράδοση από τον οφειλέτη επιταγής δεν αποτελεί καταβολή ούτε δόση αντί καταβολής της αρχικής υποχρέωσης, ώστε να αποσβήνεται η απαίτηση του δανειστή και αυτό γιατί ο δανειστής, που έχει στα χέρια του το αξιόγραφο αυτό, δεν έχει ακόμα ικανοποιηθεί, αφού δεν έγινε κύριος του αντίστοιχου ποσού ούτε απέκτησε αξίωση κατά της πληρώτριας τράπεζας για καταβολή. Η πληρώτρια τράπεζα δεν έχει υποχρέωση πληρωμής απέναντι στο κομιστή της επιταγής. Τέτοια υποχρέωση έχει η πληρώτρια Τράπεζα μόνο απέναντι στον εκδότη της επιταγής και μόνο μέχρι το ποσό του λογαριασμού του. Η πληρώτρια Τράπεζα επιταγής συνδέεται συμβατικά μόνο με τον εκδότη της επιταγής με βάση την μεταξύ τους σύμβαση επιταγής. Ο οφειλέτης θα ελευθερωθεί εφόσον δεν ορίσθηκε σαφώς το αντίθετο, πράγμα που οφείλει να αποδείξει μόνο όταν καταβληθούν πραγματικώς τα χρήματα στον δανειστή ή καταχωρηθούν στον λογαριασμό του. Ο ισχυρισμός του οφειλέτη ότι προς εξόφληση της οφειλής του οπισθογράφησε προς τον δανειστή χρηματόγραφο, αποτελεί κατά νόμο καταβολή της παροχής από τη βασική σχέση (υπόσχεση αντί καταβολής), μόνον εφόσον αυτός (ο οφειλέτης) επικαλείται (και αποδεικνύει) σχετική συμφωνία προς απόσβεση της παλαιάς ενοχής με σύσταση νέας, η οποία στηρίζεται πλέον αποκλειστικά στο χρηματόγραφο (ΑΚ 421 και 438).

Συνεπώς, μόνο η οπισθογράφηση του χρηματόγραφου στον δανειστή συνιστά υπόσχεση χάριν καταβολής, δηλαδή ανάληψη και νέας υποχρέωσης, του οφειλέτη, βαίνουσα παράλληλα προς την παλαιά, η οποία εξακολουθεί να υφίσταται και επέρχεται απόσβεση της αρχικής υποχρεώσεως μόνο με την πραγματική πληρωμή (είσπραξη) του χρηματόγραφου (βλ. ΑΠ 1739/2002 ΕλλΔνη 44,1616, ΑΠ 883/2000 ΕλλΔνη 42,403, ΕφΑθ 1469/2008, ΕφΘεσ 2445/2007 Nomos, Α. Γεωργιάδης, Γενικό Ενοχικό, παρ. 45, αριθ. 21 και σημ. 19, Μάρκου, Δίκαιο της Επιταγής, εκδ. β, σελ. 28 επ. ιδίως σελ. 30). Παρά ταύτα έχει γίνει δεκτό ότι δεν αποκλείεται η πληρωμή της αποζημιώσεως μισθωτού να γίνεται με χρηματόγραφα, εφόσον αυτά αποτελούν όργανα πληρωμής που αναπληρώνουν το χρήμα, όπως είναι η τραπεζική επιταγή, και συνεπώς η προσφορά επιταγής για την πληρωμή της αποζημιώσεως πρέπει να θεωρηθεί πραγματική και προσήκουσα, παρά το γεγονός ότι η χορήγηση της επιταγής δεν συνιστά καθ΄ αυτή καταβολή. Σε κάθε περίπτωση πάντως το εάν η προσφορά πληρωμής της αποζημιώσεως με τραπεζική επιταγή είναι πραγματική και προσήκουσα κρίνεται, κατά το άρθρο 288 ΑΚ, σύμφωνα με την καλή πίστη και αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη (ΑΠ 457/2005 ΤΝΠ Ισοκράτης, ΔΣΑ). Ο Ν 5960/1933, που αποτελεί το ισχύον για τις επιταγές δίκαιο, δεν χρησιμοποιεί πουθενά τον όρο «τραπεζική» ή «ιδιωτική» ή «τραπεζιτική». Χρησιμοποιεί τον όρο «επιταγή» αδιακρίτως.

«Τραπεζική» επιταγή καλείται στις συναλλαγές η επιταγή όταν εκδότης της είναι η ίδια η πληρώτρια Τράπεζα, σε αντιδιαστολή με την επιταγή που εκδίδει πελάτης της Τράπεζας που ονομάζεται «ιδιωτική» ή «τραπεζιτική». Και τα δύο είδη επιταγών είναι «επιταγή» κατά την έννοια του Ν 5960/1933. Ο όρος «τραπεζική επιταγή» χρησιμοποιείται στο άρθρο 5 ΠΔ 380/1994 και στο καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος. Στην τραπεζική επιταγή δεν υπάρχουν τα τρία αρχικά και διαφορετικά πρόσωπα της συνήθους επιταγής (εκδότης – λήπτης – πληρωτής), αλλά η ιδιότητα του εκδότη και του πληρωτή συμπίπτουν. Από καμιά διάταξη της κείμενης νομοθεσίας δεν ορίζεται ότι η επιταγή που εκδίδει Τράπεζα είναι μετρητά ή ότι η επιταγή αυτή υποκαθιστά το χρήμα (τα τραπεζογραμμάτια). Ακόμη και στις περιπτώσεις όπου, κατ’ επιταγή του Νόμου (βλ. άρθρο 89 του Ν 1041/1980 που αντικατέστησε τις παρ. 1 και 2 του άρθρου 1 του ΑΝ 1819/1951 και ΥΑ 101/2005 (ΥΑ 1010195/531/0016, Πολ. 1015 ΦΕΚ Β’ 206/2005 «Καταβολή οφειλών στις ΔΟΥ με επιταγές ή με μετρητά», 1013229/9597/0016 ΦΕΚ Β’ 293/2003 «Καταβολή οφειλών στις ΔΟΥ αποκλειστικά με επιταγές», άρθρο 16 παρ. 5 Ν 2992/2002 ήδη Ν 3842/2010 άρθρο 20 παρ. 3) οι πληρωμές γίνονται για λόγους σύλληψης φορολογικής ύλης ή διευκόλυνσης των συναλλασσόμενων με το Δημόσιο με επιταγή, μόνη η παράδοση της επιταγής δεν επιφέρει απόσβεση της ενοχής αλλά απαιτείται και είσπραξή της, δηλ. οι επιταγές αυτές δίνονται χάριν καταβολής (ΕφΑθ 3350/1987 ΕλλΔνη 29,161, Μάρκου, Το Δίκαιο της Επιταγής, β’ έκδοση, σελ. 30).

Η παραδοχή της άποψης ότι η επιταγή που εκδίδεται από την ίδια την πληρώτρια Τράπεζα είναι χρήμα μετρητό ενέχει τον κίνδυνο οι εμπορευόμενες το χρήμα Τράπεζες να υποκαταστήσουν το προνόμιο της εκδοτικής τράπεζας με απρόβλεπτες για την οικονομία συνέπειες. Και στις δυο περιπτώσεις, δηλ. τόσο στην τραπεζική όσο και στην τραπεζιτική επιταγή ο δανειστής δεν αποκτά την κυριότητα των χρημάτων. Όμως παρά την υποστηριζόμενη άποψη (βλ. Μάρκου, ό.π., σελ. 13) ότι οι όροι «τραπεζική» και «τραπεζιτική» στερούνται νομικού περιεχομένου στην εκδιδόμενη από την ίδια την πληρώτρια Τράπεζα επιταγή υπάρχει κάτι το επί πλέον για τον κομιστή της δανειστή. Ενώ με την συνήθη επιταγή των πελατών της Τράπεζας (την τραπεζική ή την ιδιωτική) ο δανειστής δεν συνδέεται, όπως προειπώθηκε, με καμιά συμβατική σχέση με την πληρώτρια τράπεζα και καμιά απαίτηση δεν έχει εναντίον της, παρά μόνο δικαίωμα προσδοκίας, στην εκδιδόμενη από την πληρώτρια Τράπεζα επιταγή ο δανειστής συνδέεται με την Τράπεζα ως εκδότρια και με την εμφάνιση της επιταγής η τελευταία υποχρεούται ως εκδότρια και εν ταυτώ πληρώτρια να πληρώσει τον κομίζοντα αυτήν δανειστή. Στην επιταγή που εκδίδει η Τράπεζα ο οφειλέτης της χρηματικής παροχής δεν έχει κανένα δικαίωμα στο ποσό της επιταγής, ενώ ο δανειστής στο όνομα του οποίου εκδίδεται η μεταβιβάζεται με οπισθογράφηση καθίσταται δικαιούχος του ποσού από την επιταγή. Έτσι στη σύγχρονη συναλλακτική πρακτική αποφεύγεται η μεταφορά μετρητών χρημάτων και η εξόφληση των διαφόρων χρηματικών υποχρεώσεων γίνεται με επιταγές που εκδίδονται από Τράπεζα στην οποία ο οφειλέτης διατηρεί λογαριασμό. Κατ’ ακολουθίαν τούτων η παράδοση μιας τέτοιας επιταγής στον δανειστή πρέπει να γίνει δεκτό, σύμφωνα με τους κανόνες της καλής και συναλλακτικής πίστης, ότι αποτελεί προσήκουσα καταβολή.

Στην προκειμένη περίπτωση η εκκαλούσα ισχυρίστηκε ότι στις 10.7.2002 ο εφεσίβλητος – εναγόμενος δυνάμει του πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ’ αριθμ. 8153/1994 τελεσίδικης Διαταγής Πληρωμής του Ειρηνοδίκη Αθηνών ενέγραψε υποθήκη στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Σκοπέλου (τόμος 72, αριθμ. 109) επί του περιγραφόμενου στην αγωγή ακινήτου της, για ποσό 44.886,28€, ότι στις 27.6.2008 της επέδωσε: α) αντίγραφο από το με αριθμ. 426/2001 πρώτο εκτελεστό απόγραφο της υπ’ αριθμ. 511/2001 αποφάσεως του Αρείου Πάγου με την από 10.6.2008 επιταγή να του καταβάλει 821,72€ για δικαστική δαπάνη και 178,28€ για λήψη απογράφου, σύνταξη επιταγής κ.λπ. και συνολικά 1.000€ νομιμότοκα από την επίδοση της επιταγής, β) αντίγραφο από το με αριθμ. 61/2008 πρώτο εκτελεστό απόγραφο της υπ’ αριθμ. 430/2007 απόφασης του Εφετείου Λάρισας με την από 10.6.2008 επιταγή να του καταβάλει 1.100€ για δικαστική δαπάνη και ποσό 200€ για λήψη απογράφου, σύνταξη επιταγής κ.λπ. και συνολικά 1.300€ νομιμότοκα από την επίδοση της επιταγής, γ) νέα επιταγή προς εκτέλεση του ιδίου ως άνω με αριθμ. 8402/1994 Α απογράφου εκτελεστού της ίδιας τελεσίδικης υπ’ αριθμ. 8153/4.3.1994 διαταγής πληρωμής για την εξόφληση του υπολοίπου της απαιτήσεως 18.158,24€ εντόκως από 30.12.1996 μέχρι την εξόφληση του και δ) για τους μέχρι την 30.12.1996 τόκους υπερημερίας 10.926,01€ (δηλ. η συνολική απαίτηση του εφεσίβλητου ανήρχετο στις 20.6.2008 στο ποσό των 1.000 + 1.300 + 18.158 + 10.926 = 31.380€ συν τους τόκους των 18.158,24€ από 31.12.1996 που ανέρχονται σε 27.517€= 58.897€.

Ότι αυτή (η εκκαλούσα) στις 27.8.2008 επέδωσε στον εφεσίβλητο-εναγόμενο την από 27.8.2008 δήλωσή της με την οποία του προσέφερε το ποσό των 47.863,53€, με την υπ’ αριθμ. 20022718-1 επιταγή που εκδόθηκε από το κατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας Σκοπέλου στο όνομα του τότε εκπροσώπου (Α.Σ.), νομίμως οπισθογραφημένη και παρακράτησε φόρο εισοδήματος επί του ποσού των 55.787€ 20%, σύμφωνα με τα άρθρα 24, 54 και 58 του Ν 2338/1994, δηλ. 11.157€, ενώ από λάθος της απέδωσε στην ΔΟΥ Σκοπέλου φόρο ύψους 11.965,88€ και του επέδωσε το σχετικό γραμμάτιο είσπραξης, ότι δηλ. του προσέφερε 59.829,41€ (47.863,53€ + 11.965,88€). Ότι ο εναγόμενος αρνήθηκε να παραλάβει την επιταγή, ότι στην συνέχεια αυτή παρακατέθεσε το ποσό αυτό στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων υπέρ του εναγομένου – εφεσίβλητου και του επέδωσε το συσταθέν Γραμμάτιο παρακαταθήκης στις 29.8.2008, ότι μολονότι η απαίτηση του εφεσίβλητου, για την ασφάλεια της οποίας ενεγράφη υποθήκη στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Σκοπέλου, (τόμος 72, αριθμ. 109), επί του περιγραφόμενου στην αγωγή ακινήτου της, αποσβήστηκε, ο εφεσίβλητος – εναγόμενος αρνήθηκε να συναινέσει στην εξάλειψή της. Ζήτησε, λοιπόν, να διαταχθεί η εξάλειψη της υπέρ του εφεσίβλητου – εναγόμενου, για ποσό 44.886,28€, εγγραφείσας στα βιβλία του Υποθηκοφυλακείου Σκοπέλου (τόμος 72, αριθμ. 109), υποθήκης επί του περιγραφόμενου στην αγωγή ακινήτου της.

Η αγωγή κατά τα προαναφερθέντα είναι ορισμένη και νόμιμη. Η εκκαλούμενη που εξέλαβε την προσφερθείσα επιταγή ως τραπεζιτική (ιδιωτική) επιταγή του Ν 5960/1933, εκδόσεως του [Α.Σ.], η οποία δεν επιφέρει απόσβεση της παροχής, αφού δίδεται, εκτός εναντίας συμφωνίας, χάριν καταβολής και όχι ως επιταγή τραπεζική, με εκδότη δηλ. την ίδια την Τράπεζα, έκρινε ότι η καταβολή δεν ήταν προσήκουσα και απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη, έσφαλε και πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος της έφεσης της ενάγουσας, να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη, το Δικαστήριο αυτό να κρατήσει την υπόθεση και να δικάσει την αγωγή κατ’ ουσίαν. [...]

(Δέχεται την έφεση.)

Σημ.: 1. Η παραπάνω απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας παρουσιάζει νομικό ενδιαφέρον, διότι παρέκκλινε από την κρατούσα στη νομολογία άποψη, που δέχεται ότι η παράδοση μιας επιταγής από τον οφειλέτη στον δανειστή δεν αποτελεί ούτε καταβολή ούτε δόση αντί καταβολής, παρά μόνο γίνεται χάριν καταβολής ή χάριν εξόφλησης (βλ. ενδεικτικά ΑΠ 860/2007 Nomos? ΑΠ 1739/2002 ΧρΙΔ 2003,230· ΕφΑθ 973/2003 ΕλλΔνη 2005,523? ΕφΠατρ 902/1999 ΔΕΕ 2000,517· ΜΠρΚαβ 3/2004 ΔΕΕ 2004,789? ΜΠρΔρ 6/1996 Αρμ 1996,573· BGH, NJW-RR 2007, 1118 [Leistung erfullungshalber: keine Erfullung durch Scheckhingabe]).

2. Στην εν λόγω υπόθεση η ενάγουσα – εκκαλούσα προέβαλε ως μοναδικό εφετήριο λόγο, αυτόν της προσήκουσας καταβολής του οφειλόμενου ποσού, διότι προσέφερε στον εναγόμενο – εφεσίβλητο δανειστή ισόποση επιταγή, που εξέδωσε ημεδαπή τράπεζα, και μετά την άρνηση του εναγομένου να παραλάβει την επιταγή, προέβη σε δημόσια κατάθεση του ποσού. Ζήτησε δε να εξαφανιστεί η πρωτόδικη απόφαση, η οποία έκρινε ότι η εγχείριση της επιταγής δεν αποτελεί προσήκουσα καταβολή, με σκοπό να γίνει δεκτή η αγωγή της και να διαταχθεί η εξάλειψη υποθήκης σε ακίνητό της, που ενέγραψε ο εναγόμενος – εφεσίβλητος.[...]

Ιωάννης Παπαδημόπουλος,
Καθηγητής ΤΕΙ, Δικηγόρος, ΔΝ

Πηγή: ΔΕΕ 4/2014, 35
8


Ικανοποίηση ηθικής βλάβης για ιατρικά και νοσοκομειακά σφάλματα και παραλείψεις
Δικαστική Δικαίωση για έγκυο και νεογνό που υπεβλήθησαν σε εσφαλμένη θεραπευτική αγωγή που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματική κατάτασταση της υγείας τους εξαιτίας σειράς εσφαλμένων ιατρικών και νοσοκομειακών ενεργειών και παραλείψεων. Εσφαλμένη διάγνωση εξετάσεων και παράλειψη διενέργειας συμπλη ...
Δικαστικη απόφαση που δικαιώνει καταναλωτή για παράνομες τηλεφωνικές κλήσεις από τηλεφωνικό πάροχο κατά παραβίαση του Μητρώου 11
Κατόπιν επανειλημμένων παρανόμων κλήσεων από τηλεφωνικό πάροχο, καταναλωτής απευθύνθηκε στο γραφείο μας προκειμένου να αιτηθεί δικαστική προστασία για την παραβίαση των δεδομένων του προσωπικού χαρακτήρα και της ιδιωτικής του ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών κατά επανειλημμένη παράβαση ...
Α.Π. 462/2014 Υποχρέωση του εργοδότη να αποδώσει στον εργαζόμενο τον πλουτισμό, επί άκυρης σύμβασης εργασίας
ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 3, 174, 180, 904 & 908 ΑΚ προκύπτει ότι επί επί παροχής εργασίας υπό άκυρη σύμβαση, ο εργοδότης υποχρεούται ως καθιστάμενος αδικαιολόγητα πλουσιότερος, στην απόδοση της ωφέλειας που αποκόμισε (από την εργασία του μισθωτού) η οποία συνίσταται σε ...
220/2014 Eιρηνοδικείο Αθηνών (ν. 3869/2010: Η προηγούμενη άσκηση εφέσεως της αιτούσας δεν δημιουργεί απαράδεκτο της αίτησης μεταρρύθμισης
EΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΑΘΗΝΩΝ 220/2014   (Άρθρα 758 Κ.Πολ.Δ., 8 & 4 ν. 3869/2010)   Αίτηση υπερχρεωμένου φ.π. για ρύθμιση οφειλών και απαλλαγή. Καθορισμόςαπό το Δ/ριο μηνιαίων επί τετραετία καταβολών, μεταγενέστερη επιδείνωση της εισοδηματικήςκατάστασης της αιτούσας, τροποποίηση της απόφασης ...
Ανάκληση απαλλοτρίωσης – Επιστρεπτέα αποζημίωση – Εφαρμοστέο νομικό καθεστώς
ΣτΕ 1187/2014 Τμ. ΣΤ΄ επταμ. ΑΠΟ ΝΒ.ΟRG/BLOG Διατάξεις: άρθρα 12 [παρ. 4] ΝΔ 797/1971, 12 [παρ. 3] Ν 2882/2001 (Περίληψη) Ενόψει του ότι τόσο στην ισχύουσα, κατά το χρόνο συντέλεσης της ακυρωθείσης παράλειψης της Διοίκησης να κινήσει τη διαδικασία ανάκλησης της απαλλοτρίωσης (1999), δι ...
ΜEφΘεσ 2541/2013 Πρόωρη λύση της σύμβασης μίσθωσης
Διατάξεις: άρθρα 281, 342, 574, 597 ΑΚ [...] Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι με την από 24.6.2011 (αριθ. εκθ. καταθ. 26273/2011) αγωγή τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου εξέθεσαν ότι δυνάμει του από 8.4.2009 ιδιωτικού συμφωνητικού συνεκμίσθωσαν για τρία έτη στην πρώτη εναγόμενη «Ο.», που απ ...
ΜΠρΑθ 6883/2013 Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης
Μεταγενέστερες της συζήτησης της αγωγής δηλώσεις  των διαδίκων ότι δεν επιθυμούν την έκδοση απόφασης·  συνιστούν δηλώσεις παραίτησης από την επίσπευση της  συζήτησης και ανάκλησης των γενόμενων σε αυτήν πα- ραστάσεων. Νομικές διατάξεις: άρθρα 260, 297 ΚΠολΔ
ΜΠρΑθ 401/2014: Απαγόρευση πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας με αντικειμενική αξία μικρότερη των 200.000 ευρώ - ζητήματα υπολογισμού επί συγκυριότητας
Κατά το άρθρο 938 ΚΠολΔ, για τη στήριξη της ανα- στολής απαιτείται η ανακοπή να είναι νόμω βάσιμη,  υπό την έννοια ότι περιέχει τουλάχιστον έναν λόγο  που στηρίζεται στον νόμο. Εκτός από το νόμω βάσιμο  της ανακοπής η διάταξη της § 1 του ως άρθρου,  μετά την τροποποίησή της ...
ΕιρΘεσ 3033/2013: Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα - μεταβολή συνθηκών και επίδρασή της στην υφιστάμενη ρύθμιση
Κατά το άρθ. 763 ΚΠολΔ, οι αποφάσεις της εκού- σιας δικαιοδοσίας εκδηλώνουν τις έννομες συνέπειές  τους από τη δημοσίευσή τους (ΕφΘεσ 1969/1986, Αρμ  1986. 808), καθώς ούτε η προθεσμία ούτε η άσκηση  της εφέσεως αναστέλλουν ex lege τα αποτελέσματά  τους (ΕφΠειρ 4/1986, Δ 198 ...
18395/2013 Μ Πρ Θεσ Η απόσπαση πελατείας ως ενδεχόμενη περίπτωση αθεμίτου ανταγωνισμού
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 του ν. 146/1914 περί αθεμίτου ανταγω- νισμού, «απαγορεύεται κατά τις εμπορικές, βιομηχανικές ή γεωργικές συναλλαγές  πάσα προς τον σκοπόν ανταγωνισμού γενομένη πράξις αντικείμενη εις τα χρηστά  ήθη. Ο παραβάτης δύναται να εναχθεί προς παράλειψιν και πρ ...
ΠΠρΖακυνθ 72/2013 Ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις
Η ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις, που διαφέρει από την ευθύνη από την αδικοπραξία, έχει εφαρμογή και στην περίπτωση ματαίωσης της σύμβασης ή της ακυρότητας αυτής, όταν ο υπαίτιος της ματαίωσης έδωσε διαβεβαιώσεις για την κατάρτιση της σύμβασης ή απέκρυψε τους λόγους της ακυρότητας αυτής, οπότε έχει ...
ΜΠρΘεσ 1092/2013 Περί διάρρηξης καταδολιευτικής δικαιοπραξίας
ΜΠρΘεσ 1092/2013 (Περίληψη) Οι δανειστές εκείνου που μεταβιβάζει καταδολιευ- τικά την περιουσία του σε τρίτους μπορούν να επιδιώξουν την προστασία του δικαιώματός τους για διάρρηξη της καταδολιευτικής δικαιοπραξίας ζητώντας τη λήψη, ως ασφαλιστικού μέτρου, της δικαστικής μεσεγγύησης. &nbs ...
Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο
ΜΠρΑθ 7140/2013 [Εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Δημόσιο](παρατ. Α. Χριστοπούλου) (Περίληψη) Απορρίπτεται κατ’ ουσίαν η ανακοπή κατά ταμειακών βεβαιώσεων που εκδόθηκαν μετά από εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων στο Ελληνικό Δημόσιο. Απορρίφθηκε ως κατ’ουσίαν αβάσιμος ο ισχυρισμός του ανακ ...
Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων
πηγή: ΝΟΜΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΜΠρΣερρών 221/2013 [Eιδικές ρυθμίσεις των μη εξυπηρετούμενων οφειλών προς το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων](παρατ. Αθ. Κρητικός) Ο Ν 3869/2010 ρυθμίζει γενικά τις οφειλές υπερχρεωμένων προσώπων χωρίς καμία αναφορά ή τροποποίηση των ειδικών ρυθμίσεων των μη εξυπ ...
Εφαρμογή της ρύθμισης των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων επί απαιτήσεων του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων
ΕιρΞάνθης 145/2013 (παρατ. Δ. Ρούσσης) Διατάξεις: άρθρα 1-5, 7 παρ. 3, 8 παρ.2, 14 ν. 3869/2010, 21 παρ. 2, 25, 89 επ., 154, 156, 179, 181 περ. α’ Ν 3588/2007 (ΠτωχΚ), 62 παρ. 1 Ν 2214/1994, 25 παρ. 6 Ν 3867/2010, 63Ε και 68 Ν 3601/2007, 5 Ν 4021/2011, 1 και 2 ΠΔ 95/1996, Παράρτημα της υπ’ αριθ ...
Ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής για χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου
ΜΠρΑθ 1217/2013 Διατάξεις: άρθρα 281 ΑΚ, 294, 295 [παρ. 1], 297, 632 ΚΠολΔ, 4, 6 [παρ. 3] Ν 3869/2010 [...] Ο ανακόπτων με την ένδικη ανακοπή του επιδιώκει, για τους λόγους, που ειδικότερα εκτίθενται σ’ αυτή, την ακύρωση της με αριθμό … Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, με ...
Πτώχευση – Ο λογαριασμός διανομής και ο πίνακας κατάταξης
ΜΕφΑθ 315/2013 (σημ. Ε. Περάκης) [...] Κατ ά το άρθρο 589 ΕμπΝ: «Τα υπό των συνδίκων ή παρ’ άλλων για λογαριασμό της πτωχεύσεως κατατεθέντα χρήματα αναλαμβάνονται μόνο δι’ αδείας του Εισηγητού. Ο Εισηγητής δύναται να διατάξει, ώστε τα χρήματα να αποδοθούν υπό του ταμείου απευθείας προς ...
Ν. 3869/2010 Ορισμός εκκαθαριστή για ρευστοποίηση περιουσίας, με εξαίρεση της κύριας κατοικίας
ΕιρΕλευσ 23/2012  Συνδρομή των προϋποθέσεων για υπαγωγή στο Ν 3869/2010. Ρύθμιση μηδενικών μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματα της αιτούσας. Δεν δικαιολογείται τροποποίηση της προκείμενης απόφασης, ούτε μετά την παρέλευση του πενταμήνου, διότι δεν πιθανολογείται βελτίωση των εισοδημάτων της, ...
Προστασία της κύριας κατοικίας εμπόρου από πλειστηριασμό
ΜΠρΧαλκίδας 492/2013 [Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα] (σημ. Ι. Βενιέρης) Διατάξεις: άρθρα 4, 9, 19 Ν 3869/2010 (Περίληψη) Απαγορεύεται ο πλειστηριασμός ακινήτου που χρησιμεύει ως πρώτη κατοικία, μέχρι την 31.12.2013, ακόμη και όταν επισπεύδεται σε βάρος φυσικού προσώπου που έχει πτωχευτικ ...
Υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα – Απόρριψη αίτησης λόγω ελλιπών πληροφοριών ως προς τα περιουσιακά στοιχεία του αιτούντος
ΕιρΑθ 567 / 2012 Διατάξεις: άρθρα 111 [παρ. 2], 118, 216, 747 [παρ. 2] ΚΠολΔ, 4 [παρ. 1], 5 [παρ. 1] Ν 3869/2010 [...] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 111 παρ. 2, 118, 216 ΚΠολΔ και 747 παρ. 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αιτήσεως κατά την προκείμενη διαδικασία των άρθρων 741 έω ...
Εμπορική μίσθωση. Αναπροσαρμογή-μείωση μισθώματος με τη συνδρομή του άρθρου 388 ΑΚ.
ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 12/2013 ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΣΠΑΡΤΗΣ (ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΙΣΘΩΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ)  Από τις διατάξεις του άρθρου 7 του π.δ.34/1995 "κωδικοποίηση διατάξεων νόμων περί εμπορικών μισθώσεων", προκύπτει εκτός άλλων ότι επί εμπορικών και γενικά των προστατε ...
Απόφαση μείωσης ποσού διατροφής
ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΕΥΒΟΙΑΣ    Αποτελούμενο από τον Εφέτη Αθανάσιο Τσουλό, που ορίστηκε από την Πρόεδρο Εφετών και από τη Γραμματέα Κωνσταντίνα Καρβουνιάρη.    Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στη Χαλκίδα την 3 Απριλίου 2013, για να δικάσει την παρακάτω υπόθεση, ...
Aπόρριψη αίτησης για υπαγωγή στα υπερχρεωμένα λόγω καταχρηστικής άσκησής της
Υπαγωγή υπερχρεωμένου οφειλέτη στη ρύθμιση του Ν 3869/2010. Ο οφειλέτης δεν έχει ευχέρεια επιλογής των χρεών που εντάσσει στη ρύθμιση του νόμου. Η μη υπαγωγή στη ρύθμιση κάποιου χρέους εκ δανείου που συνεχίζει να εξυπηρετεί ο οφειλέτης παρέχει στους δανειστές τη δυνατότητα να προβάλουν κατά της αιτή ...

Αποφάσεις

Σύνδεσμοι

Χρήσιμα


Ραντεβού

22210 21005


Ελ. Βενιζέλου 32

34100 Χαλκίδα


email: info@alabeis.gr

fax: 2221 500166




Αρχική Όροι Χρήσης Αποτύπωμα


Γεώργιος Α. Αλάμπεης, Δικηγόρος, Χαλκίδας